Tepkinin eyleme dönüştüğü an | Blog ve Wolkanca

Akşam eve geldim, her zamanki gibi yemek, üzerine çay tv ye bakalım biraz falan derken dışarıdan sesler kornalar gelmeye başladı 10 -15 araç kadar konvoy 50 ye yakın insan kornalar, bağrışlar. Sitenin hemen dışındaki cadde de teröre karşı eylem yapıldığını camdan baktığımızda anladık. Eşim haydi bizde katılalım dedi. O anda hemen hemen tüm dairelerin ışıkları kapanıp açılıyordu bu ışık kapatma açmada bir eylemdi bizde katıldık. Daha sonra evden çıktık ve arabımıza binip konvoya katıldık. Araç sayısı 100 civarıydı. Beylikdüzü semtini resmen uyutmadık, jandarmalar bize eskortluk yaptı. Tepkinin eyleme bu kadar doğal geçişini hayretle izledik, hiç bir plan hiç bir haızrlık yokken doğal, kendiliğinden bir eylem bir protesto konvoyu oluşmuştu. Duygular çok yoğundu, herhalde Türkiye de yaşayan ve son olaylardan haberi olmayan yoktur, tekrar yazamya gerek yok nedendir bu tepki diye.

Sabah işe geldim, yine sesler gelmeye başadı bağrışmalar kornalar. Ofisin penceresinden baktım ve ellerinde bayrakları ile arkalardında polis araçları ile sayısı 100 ü geçen öğrenciler yürüyüş yapıyordu yolu kapamışlardı sloganlar şöyleydi “Ya Allah Bismillah Allahuekber”.
Türkiye her zaman büyük ülkeydi, şimdide öyle bizi küçük düşüren hep bizi yönetenlerdi ve şimdi bu halk devletten yapılması gerekeni bekliyor. Tabiki aşırılık ve toplum psikolojisine kapılıp olay çıkarmak biizm için hiç iyi olmaz sağduyulu olamlı ama tepkimizide göstermeliyiz.

Dün akşam ve bu sabah keşke fotoğraf makinam yanımda olsaydı dediğim zamanlardı.