Ağladığın zaman yanaklarından süzülüyor ya gözyaşı, ben o zaman ölüyorum işte. Seni üzen ne varsa hepsiyle savaşmak, bir bir yok etmek istiyorum. En derğer verdiğim şey sensin. Hep gül istiyorum, çünkü mutluluğu hak ediyorsun. Sevilmeyi hak ediyorsun.
Çoğalarak seviyorum seni, giderek daha çok… Her şeyi yeniden öğrenir gibi, öğrendiklerimi biriktirir gibi, çoğala çoğala. Uzaklığında da, yakınlığında da, her zamanda ve her mekânda…
ANLATAMIYORUM
(moro romantico)
Aglasam sesimi duyar misiniz,
Misralarimda;
Dokunabilir misiniz,
Gozyaslarima, ellerinizle ?
Bilmezdim sarkilarin bu kadar guzel,
Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu
Bu derde dusmeden once.
Bir yer var, biliyorum;
Her seyi soylemek mumkun;
Epiyce yaklasmisim, duyuyorum;
Anlatamiyorum.
Orhan Veli KANIK
Hiç bir yerinde yok asaletin ibresi…
Sessinde kımaşmasında tensel bir büyünün atlasan ilibas ve kuytu bakışlı mavi gözleri…
Sanki hepimize bütün şiirleri hâlâ fısıldayan bir eski büyük şairmiş gibi…
aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından…
Hiç bir yerde yok asaletin ibresi…
Bir adamın yüzünde yada yalana çok benzeyen bir doğru sözünde [...]
Bir şiir bu denli mi güzel olur diye başlamak istiyorum yazıma. 98 senesinde ilk duyduğumda durdum ve düşündüm hayatı o kadar iyi anlatmıştı ki Ataol BEHRAMOGLU dedim ki kendi kendime; kaybettiğin şeylerin arkasından oturup ağlıyacağına, ileride kazanacakların için şimdiden oturup mutlu olmaya bak.
Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan
Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan
Özlenen sen, özleyen sen, özleten sen
Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan
Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki
Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski
Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki
Bu ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum Beni çağırdığını bir defa duyabilsem
