Şiir | Blog ve Wolkanca

Sayisini unuttugum gunlerce bekleyisten ben yorgunum ruhtim taslari yorgun ardarda gecen gemiler durmuyor bu limanda duranlardan sen cikmiyorsun.
Bil ki katiksiz sancilara raziyim yoklugun olmasa bil ki bir avuc biber gozlerime serpilen Ellerimde sogumadi ellerinin izleri durup siirler yaziyorum yoluna.
Icimde sikintinin en dayanilmaz sekli kacinci kere saatleri susturuyorum bensiz cozulup, sensiz baglanmasi yok mu balatlarin [...]

şimdi ben neyim biliyor musun?
yorgun kanatlarında
halaya durmuş
ilkbahar sabahı…

yok yanımda belki başka kollarda, sevdanın kutsalı çok uzaklarda ,kalbimin sahibi yoksa yanımda, atmasın dursun isterim ama ne fayda, çekeme ben bu çileyi çıkmam sabaha.
ayrılıktır yüküm benim kaldıramamki, dile benden canım iste vermem mi sanki, kardan beyaz dağdan büyük bir sevdam var ki, dönmeyeceksen geriye intihar vakti.
Berna Tuzak* - 06-01-2007

Bu şiire bayıldım kim yazmış bilmiyorum benim okuduğum yerde yazmıyordu.
ben seni görmeden sevdim
ahlakına hayran
ruhuna sevdalıyım.
aradaki mesafelerin ne önemi varki?
kalpten kalbe köprü kurulmuş bir kere.
aşkı iki öpücükten ibaret sayanlara inat
ben seni görmeden sevdim.
hani aynı evin içinde olupta
aralarına kalın duvarlar örenler
hatta
yanyana olupta
aralarına kilometreler yerleştirenler varya
duysunlar sevdamı
utansınlar
ben seni görmeden sevdim
ask nedir?
aşk gözle görülmezki
kalple hissedilir bence
ask ondan cok uzaklarda
onunla [...]

Ey özünün sırlarına akıl ermeyen;Suçumuza, duamıza önem vermeyen;Günahtan sarhoştum, ama dilekten ayık;Umudumu rahmetine bağlamışım ben.

Büyükse de isyanım, kötülüklerim,Yüce Allah’dan umut kesmiş değilim;Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarınRahmete kavuşur elbet kemiklerim.

“kanatları parça parça bu ağustos geceleri
yıldızlar kaynarken
şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen
sen
eğer yine istanbul’san
yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim
pancak pancak şiirler tüküreceğim
demek yine ben
limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor
kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler
yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları
mavi asfaltlara çökmüş
diz bağlıyor
eğer sen yine istanbul’san
kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan
sirkeci garı’nda tren çığlıklarıyle bıçaklanıp
intihar dumanları içindeki [...]

Yusuf Hayaloğlu'nun şiirlerine bayılırım, öyle bir dile getirir o şiirleri inanamazsınız o şiiri çok içlerinizde hissedersiniz, içinize işler. Bu gece bir arkadaşımın bigisayarının arızasını giderirken hardiskinin içinde buldum bu mp3 ü, tam 3bin kadar mp3 ün içinde buna denk gelmiş benim winamp kısmet işte gecenin bir vakti. Dinleyin, sonra gidip adamın albümünü alın. [...]

Ben ne zaman sevdimse, kuzeyden vurdu sözlerimi ayaz. Tutuldum cümlelerimden. Kalemimde inceden bir ağrı. Kağıtlar takatsiz, zarfların ağzı yumuk.
İsminin yerine koyduğum zamirler, müsteara bile dönüşememişken yenildim mecaza. Ay dedimse sen, ceylan dedimse gözlerinin karası. Deniz dediysem ayrılığın tam ortası.
Yetmezmiş gibi üstüme geldi hatasız teşbihler. ‘Sen gibi…’ oldu her şey. Nefes almak gibi oldu seni [...]

sayende sayebân olduk istanbul şehri
sayende sebil olduk, aç kaldık, sefil olduk
yıldızlar dem çekti güvercinler gibi başucumuzda
ve yaktı perişan eyledi sine-i sâd-pâremizi
saplanıp hançer misâli bir hilâl
sokaklar serseri biz serseri
yüksekkaldırım da
bir cezayir şarkısını dile getirdi plâklar
cadde-i kebir: bütün ışıklarını yakmış bir gemidir
sinemalar neredeyse boşalacaklar