Aşkım… Bebeğim… Canım… Çarem… Dünyam… Eşsizim… Fırtınam… Geleceğim… Hayat Arkadaşım… Işığım… İlkim… Jokerim… Kalp atışlarım… Limanım… Mucizem… Nefesim… Olmazsa olmazım… Özlemim… Pırıltım… Rotam… Sebebim… Şansım… Tılsımım… Uğurum… Ümitlerim… Vazgeçilmezim… Yaşama hevesim… ZAFERLERİM…
Yazının tamamını okuyun »
Erkek severse katiksiz sever
Erkek severse delikanli gibi sever
Erkek severse sinir tanimaz
Erkek severse çapkinlik yapmaz
Erkek severse kirmaz
Erkek severse aglar
Erkek severse aglatmaz
Erkek severse seffaf sever
Erkek severse yalan olmaz
Erkek severse incitmez
Erkek severse para harcar Yazının tamamını okuyun »
Kara bir hançerin ucundaydı ihanet, kanlar içinde yere sermişti Aşkı. Aşk yaralıydı, can çekişiyordu. İpi çekilmişti ihanet hançeriyle. Kalem kırılmıştı. Son çırpınışlarıydı yaşamak adına ama bir kez ihanetin zehirli hançeri kanına girmişti. Sancılar vardı. Ölümle yaşam arasında gidip geliyordu Aşk. İhaneti gözlerimden silseydim keşke, Dokunduğum Mavileri çaldın ne çare diye düşündü Ruhum ama nafile… Aşk can çekişiyor, ihanet hançerinin ucunda. Kara bir Hançerin ucundaydı İhanet, Kanlar içinde yere sermişti Aşkı…
sessizlikte birden bire bu tını mükemmel bir keman solo … Söyliyen adam hiç umrumda değil söylettiren kadın gibi olamadığıma yanıyorum.
Kopkoyu içim diyor ;bu denlimi bir betimleme bir insana yakın olur. Alışılmışın dışında genelde erkekler söyler sevgisini bizler böyle biliriz değil mi kızlar ama ne yazık ki ben çok büyük bir hata yaptım ve bir erkeğe onu sevdiğimi söyledim sonra da oturdum saatlerce bu şarkıyı defalarca dinledim…
sonuç mu? Yazının tamamını okuyun »
Hani gitmeler vardır ya, gidersin gidersin ama yeniden aynı yere dönersin. Çare değildir gitmeler. Şehirden kaçarsın ama kendinden, yüreğinden, sevdandan kaçamazsın. Şehir geride kalmıştır ama sevdan aynı yerde durur. Şehri koparıp attığın gibi atamazsın içindeki yaralı sevdayı. Bir kez daha gözlerin dolar, ardına bakıp geride bıraktığın sevgiliye son bir kez bakarsın. Son bir vedadır, yolun sonunda geride kalan. Son bir elvedadır, kanayan yürekte tek kalan geriye. Yollar gidilir, şehir geride kalır ama yara hep kanar. Sıcacıktır asla kabuk bağlamaz. Vurmuştur bir kere soğuk bir el keskin hançeriyle. Sevda girmiştir zehir gibi kanına. Şehir geride kalır ama zehir hala kanında akar. Kaçtığın sevgili ya da şehir değildir asla kaçtığın kendi yüreğindir aslında. Adı kaçmakta olsa köşede yine seni bekleyen bir sevda ve kanayan bir yara vardır… Sorarsın kendine kaçtığın şehir mi yoksa yüreğin mi…
Sen ki sesin rüzgar, varlığın hayal, renklerin uçuk ve tebessümlerin kaçamaktı. Küçük bir hıçkırıktın gecemin sessizliğine damlayan. Sen ki yaşanılmaya çalışılan bir düş yangını. Çek gemilerini benim sularımdan… Bütün kıyıları kurşunlanmış, bütün suları bıçaklanmış bir denizdeyim. Rengine rehnedilmiş bir gece giydiriyorum üstüme. Şakacı bir sitem iliştiriyorum usulca yokluğuna. Bir bilsen aklımdakini! Sustumsa, alıngan bir cümlenin kahrını düğümleyesin diye. Sen ki ilk vazgeçemeyişim, ilk kıskançlığım, ilk ömrüme yazdığım, uzaklardan sevdalandığım, kızdığım, affetmediğim, affedemediğim. Olmayacak bir duaya amin demek gibi sevdiğim, hep geç kaldığım. Saatini şaşırmış dönüşlerin bir anlamı yok. Şimdi sen geç kaldın. Say ki bu adam gidiyor, karanlığın ve kalabalığın zifirine savurmuş yüreğini… Yazının tamamını okuyun »
harddiskimde sadece microsoft canan ürünleri kullanılmaktadır lisanssız ürün bulunmamaktadır. Sen iste windows canan ve office canan yaratırım ben…
Yazının tamamını okuyun »
Hep elelesiniz dedi içi acıyarak.Onların sevgi dolu bakışlarında boğuldu sanki.Sevdiğinin yanında olamayışına isyan ediyordu o an. Napalım dedi ben de bir elimin parmak sayısı kadar daha beklicem gelicek….ben de tutucam elinden sımsıkı ; hiç bırakmamacasına bırakma asla dercesine.. dedi ama bunu duyan sadece yalnızlığı idi. Diyemedi yüzüne karşı hüzünlü bakışlarının sebebini.
O hep beklemeye özlem çekmeye mahkumdu sanki.Ve gün geldi o da yolcu etti sevdiğini. Ne zaman saatlerce görüşeceklerini bilmeyerek umutsuzca. O da bekleyecekti gelişini otogarda ve her seferinde yüreği sığmayacaktı içine taşacaktı heyecandan. Zaman akmıcaktı onu beklerken; zaman su gibi akıcaktı onunlayken.
Sen alışkınsın dedi özlem duymaya, beklemeye..
Ancak sipariş getiren bir bakkal çırağı kadar samimi olmalıydım seninle. Kırmızı ışıkta beklerken yanyana arabalardan göz temasına girmek olmalıydı tanışıklığımız (bi daha karşılaşmamak üzere). %50'nin altındaki ihtimallerde geçmeliydi adımız. Tanışıklığımız bir 'yanlış numara çevirmişim'den ibaret olmalıydı. Ben dersi dinlemekten sıkılıp (mercedes merakım yüzünden) yoldan geçen arabaları seyrederken sen herhangi bir yolcu olmalıydın. Ben anasınıfındayken sen liseyi bitirmiş olmalıydın. o zaman alakamız olmazdı belki. Ben kozamdan çıktığımda sen 7 gününü tüketmiş olmalıydın ya da, ben sadece sana geçerken uğramalıydım asla takılmamalıydım.kelimeler de anlatmaya yetmeliydi seni,ya da ne bileyim anlatmak gerekmemeliydi! Ben trendeki uzak yol yolcusuyken bir mola yerinde, sen günlük hayatı oynayan yöre halkı olmalıydın bir istasyon kasabasında.
Yazının tamamını okuyun »
Sevmek… "Sevmek" dedim. "Yoluna ölmek" dedi. "Yol" dedim. "Alıp başını gitmek" dedi. "Gitmek" dedim. Bir "Ahh" çekip, "Dostlardan ayrılmak" dedi. "Dost" dedim. Durdu. Bana baktı. "Dost" diye mırıldandı. "Yüreğime nasıl koysam bilemediğim" dedi. "Yürek" dedim. "Dünyaları içine sığdıramadığım" dedi. "Dünya" dedim. "Hayatın bir yüzü" dedi. "Yüz" dedim. "Ardında ne gizli bilemediğim" dedi. "Giz" dedim. "Hep çözmeye çalıştığım" dedi. "Çalışmak" dedim. "Bitmeyecek öykü" dedi. "Öykü" dedim. "Binlercesini içimde gizliyorum" dedi. "Gizlemek" dedim. "İşte, her şeyin bitimi" dedi. "Şey" dedim. "Sevda" dedi. "Sevda" dedim. "Peşinden koştuğum" dedi. "Koşmak" dedim. "Hayat, bir maraton" dedi. "Hayat" dedim. "Öyle kısa ki!" dedi. "Niçin kısa?" diye sordum. "Yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi. "Yaşanması gereken ne var? " diye sordum. "Aşk" dedi. "Kaç kere?" diye sordum. "Bin kere" dedi, "Milyon kere" "Neden bir kere değil?" diye sordum. "Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi. "Önce ona varsan olmaz mı?" diye sordum. "Keşke olsa" dedi, "Ama önce yoğrulmak gerek" "Acı çekmek mi?" diye sordum. "Evet, aşk acısında yok olmak" dedi. "Yok olunca!" dedim. "İşte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın" dedi. "Gerçek aşk!" dedim. "Büyük o!" dedi. Durdum. Durdum. Ve sustum! "Neden sustun?" diye sordu. "Yüreğim titredi sanki" dedim. "Neden?" diye sordu. "Bilmiyorum" dedim. "Büyük O!" "Evet" dedi, "Büyük O!" "Nerede?" diye sordum. "Her yerde" dedi. "Nasıl?" diye sordum. "Yüreğini aç" dedi. "Yüreğimi açmak!" dedim. "Bir tebessümle bak her şeye" dedi. "Tebessüm" dedim. "Her kapının anahtarı" dedi. "Kapı" dedim. "Girmeden bilemezsin" dedi. "Ya korku!" dedim. "Bilinmeyenden korkar insan" dedi. "Ben bilmiyorum" dedim. "Neyi?" diye sordu. "Ben'i" dedim. "Sen kimsin?" diye sordu. "Ben kimim?" diye sordum. "Sevgiyle beslenensin" dedi. "Kimin sevgisiyle?" diye sordum. "Büyük O'nun" dedi. Durdum. Durdum. Yine sustum. "Kimsin?" diye sordum. "SEN'im" dedi.
