Büyümek ne kadar sancılı bir süreçmiş meğer…
Zorluklara karşı koyamıyoruz, engel olamıyoruz acılara. Bazı zaman bazı şeylerin farkındayız elbette ancak silkinipte dur diyemiyoruz.
Yani zaman hem lehimize işliyor hem aleyhimize..
Yitiriyoruz..
Yitirmeyi hayatın cilvesi, gerekliliği sayarak, kaybediyoruz elimizde avucumuzda ne varsa. En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca..
Gün geliyor ki insan eli koynunda kalıyor.
Hani bir gün bir düş büyütüyoruz,
mutluluğu yazıyoruz sonra mutlu olduk sanarak.
Ve yine bir gün düş ölüyor…
İşte o zaman eksik büyüyoruz..
Sevmeyi yitirmek zannetmeye başlıyoruz.
Şimdi ben büyürken içimde eksik sevgin…
Bunu okuyanlar bunları da okudu;
Rastgele bir-iki yazı;
Şansını dene!- Virüslü yollar
- Milyonda bir olmak...(İşte fotoğrafı)
- WordPress de görüntülü yorum yazmaya ne dersiniz?
- Bütün kadınlar şeytandır
- Öldürdünmü onlar gibi öldüreceksin
- Erovizyon şarkılarını dinlemece
- Osmanlıdan Araplara yadigar kalan eserler
- Bayandan 5 dakikada Ajax
- Rapidshare zor durumda!
- Saç kestirme olayı
- Msn Messenger da istediğiniz mail adresini kullanmaca
- Seni unutmadık
- Şahaser photoshop çalışması (video)
- Beyaz'ın Pikniktüpü=pikniktube si
- Firefox'da Güvenlik Güncellemesi: 2.0.0.5



28 Haziran 2006, 16:34 tarihinde.
eger ısın ısın ıcınde nur var sa kusura bakmayın ama ustune bısey demek dusmezzz……
28 Haziran 2006, 17:35 tarihinde.
kuzen digerleri gibi buda süper bişey.
28 Haziran 2006, 19:38 tarihinde.
yapılmaz ki Lal böyle çoook güze yazmışın ellerine sağlık kardeş
28 Haziran 2006, 20:05 tarihinde.
teşekkür ederim. beğendiyseniz ne mutlu bana
30 Haziran 2006, 18:58 tarihinde.
11 Aralık 2006, 21:27 tarihinde.
super ne dıyebılırım kı