Hüzünlü kokularım | Blog ve Wolkanca

Gaykedi Benim kıçımın neyi eksik ayol, böylece bende kıçımdan bir mim uydurmuş oldum diyerek blog alemine yeni bir mim dalgası yaydı ve bundan bende nasibimi aldım. Şimdi bende acı tatlı unutamadığım kokularımı yazmaya çalışacağım. Her ne kadar Gaykedi kadar duygulu yazamasamda bu kısacık vaktimde bu mimin devamını sağlamak uğruna bir şeyler karalayacağım.
Bana göre kokular insanı en çok etkileyen şeylerin başında geliyor, gerçekten insanın unutamadığı kokular oluyor. Eski turduğum semtte bir yemekhanenin deposu vardı oradan her geçişimde burnumun direğini kıran o baharat kokusunu nasıl unuturum mesela . Ne bileyim hani eski çalıştığım yerdeki metal iş sanayiinin o metal kokusu ki bir süre sonra insan ona alışıyor ve kokuyu duymaz oluyor. Sonra Eminönü’ndeki balıkçıların çevreye yaydığı ve üstümüze sinen o balık kokusu ki geçenlerde balıkçılar davayı kazandı ve artık tekrar oradalar. Annemin patates kızartması kokusu. Ordu’ya fındık toplamaya gittiğimizde bahçedeki taze fındığın kokusu.

Birde eğer sigara içen biriyseniz bu kokulardan pek bir şey anlamıyorsunuz, sigara içmeyen biri ile içen biri arasında bir koku alma farkı var.

Ben mimi Sesebian, gKAANs ve Amarat‘a gönderiyorum.

Birde size bir kıyak yapıp güzel bir şarkı dinleteyim hadi bakalım;

powered by ODEO

Dip not: Biri bu bloglar arasında yapılan mim şeysinin ne olduğunu yazması lazım çoğu okur ne olduğunu anlayamıyor.