Pcnet en iyi 33 blog olayı | Blog ve Wolkanca

Bir iş veya bir hobi olsun, hayatta yaptığım her şeyin en iyisini yapmaya çalışmak benim prensibimdir. Hobi olarak blog yazıyorsunuz diye bunun en iyi olmasını istemek kötü bir şey değil, en iyi derken özen gösterip, insanların beğenisine bir şeyler yapmaktan bahsediyorum. Satranç oynamak beni hobimdir, hobi olması satranç oynamamı önemsizleştirmiyor, aksine arkadaşlara yenilmemek için daha çok çalışıyorum, belki mesleki alanımdan çok her fırsatta satranç oynayıp alıştırma yapıyorum. Blog da öyle, blog yazmak satranç oynamaktan daha kolay hatta, yapman gereken sadece canın istediğinde yazmak, ama iyi yazmak.
Blogların bir takım yerlerde sıralamaya konmasından hoşlanmayan biriyim, çünkü bu sıralamaları yapanlar bizim çok önem verdiğimiz bu hobimizden çok anlamayan, blog yazmanın ve okumanın zevkini almayan kişiler, bu kişiler blog yazsa da bir yazımda bahsettiğim gibi beyaz blog yazanlardır. Oysa blogosferin gerçek blogcuları bildiğiniz gibi siyah blogculardır.

Blogları en iyiden, kötüye sıralamayı yapan zihniyetleri esefle kınıyorum hiç tasvip etmiyorum, motive edici de olsa bu sıralamalar esasında blog yazarına hiç bir fayda sağlamaz, asıl amaç bir şeyler yazmak ve yazdıklarının ciddiye alındığını, okunduğunu görmek ise eğer, bu sırlamalarda bulunup o sıralamayı yapan kişi veya kişiler tarafından üst sıralarda olmanın bir anlamı yok. Ben sıralamada olmak için yazmıyorum ki? Sıralamaların anlamı yok yani, kısaca. İllaki bir sıralama olacaksa bu da sizin gibi sizin alanınızda yazan blogcular arasında olabilir, ama bu sıralamada öyle en iyiden kötüye değil daha farklı bir biçimde olmalı.
Blogculara bu sıralamalar hakkında bir uyarım var, arkadaşla bu tür sıralamalar sizin yani blogcuların, blogların potansiyelini kullanarak rant, para her neyse o şey onu kazanma amacı taşıyor, bun alet olmayın, o sıralamada olmamanız ya da o sıralamada sizi alt sıralara layık gördüler diye de üzülmeyin, burnunuzun dikine gidin, bildiğiniz yoldan şaşmayın, yazın abi, belki gün gelir sıralama yapan kuruma siz sıralarsınız kelimelerinizi yazdıklarınızla ve bu büyük etki eder [bknz]
Yazının tamamını okuyun »

Ben tatildeyken blogosferin iyice karıştığını özellikle Blograzzi hakkında bir takım tartışmaların ( # # # # # ) bir çok blogda yazıldığını ve yorumlandığını gördüm, tüm bunları detaylıca inceleyip aslında blogcuların iki ana kategoride olabilecekleri kanısına vardım. Bu benim yorumum, konuya yaklaşımım dır ve tekrar tekrar iyiki blogum var diyorum fikirlerimi yazabileceğim özgür bir medyam var.
Bana göre blogcular iki ayrı ana kategoride değerlendirilmelidirler, bunlar tıpkı Beyaz Türk - Siyah Türk geyiğindeki gibi Beyaz blogcular ve Siyah blogcular olmalı.

Şimdi beyaz blogcular ile siyah blogcular arasındaki farklara bakalım;
Beyaz blogcular: Bu blogcular genellikle işleri gereği internetle çok haşırneşirdirler ve php, css vs. gibi kodlama, tasarım konularına hakimdirler, beyaz blogcular büyük komüniteler de (bildirgec, zoque vs.) yer alırlar ve orada bir çevre sahibidirler, internet teknolojilerini ve gündemi sıkı takip halindedirler, beyaz blogcular birbirleri ile dayanışma içindedirler, hemen her yerde onlara rastlayabiliriz, bloglarında diğer tüm blogcuların işine yarayabilecek bilgilere rastlayabiliriz, referans yazılar ve yeni icadları ile karşılaşabiliriz. Siyah blogculara göre daha çok şanslılardır hatta çoğu blog yazarak para kazanmaktadırlar ve akıllarında hep bir proje vardır, artık onlar için blog yazmak bir iş gibidir.

Siyah blogcular: Bu arkadaşlarımız bana göre gerçek blogculardır. Blog yazmak onlar için not almak gibidir, genellikle kendi hobileri (el işi, takılar, yemek, çizgi film, sinema, seyehat) veya kendi meslek alanlarında yazarlar, kodlama ( php, css vs. ) umurlarında değildir anlamazlar, baskın olarak ana konularında yazarlar ara sıra sürprizler yapıp farklı konularada değinirler yazılarında, her yerde rastlayamazsınız onlara büyük komünitelerde yokturlar, fazla tanınmazlar internette, genelde gerçek hayatta çok farklı işlerle meşguldürler, beyaz blogculara göre arka planda kalırlar ama içlerinden iyileri bir şekilde keşfedilip televizyona veya gazetede röportaj verebilmeye kadar yükselebilir, buna örnek Eda Suner hanımı verebiliriz.
Yazının tamamını okuyun »