Şiir | Blog ve Wolkanca

Büyümek ne kadar sancılı bir süreçmiş meğer…

Zorluklara karşı koyamıyoruz, engel olamıyoruz acılara. Bazı zaman bazı şeylerin farkındayız elbette ancak silkinipte dur diyemiyoruz.
Yani zaman hem lehimize işliyor hem aleyhimize..

Yitiriyoruz..
Yitirmeyi hayatın cilvesi, gerekliliği sayarak, kaybediyoruz elimizde avucumuzda ne varsa. En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca..
Gün geliyor ki insan eli koynunda kalıyor.

Hani bir gün bir düş büyütüyoruz,
mutluluğu yazıyoruz sonra mutlu olduk sanarak.
Ve yine bir gün düş ölüyor…
İşte o zaman eksik büyüyoruz..
Sevmeyi yitirmek zannetmeye başlıyoruz.

Şimdi ben büyürken içimde eksik sevgin…

En güzel zamanları senin için sakladım sevgilim. Birlikte yaşayalım diye. Her anına imzamızı aşkla atalım diye. Aşkımızı yaşarken soluksuz kalalım, birbirimizi bulduğumuz için her saniye yeniden şükredelim Allah’a diye…
Görüyor musun, nasıl da hoyratça harcıyor insanlar zamanlarını. Geçen hiçbir anın bir daha tekrarının olmayacağını bilmiyorlar mı bebeğim? Her anı aşkla doldurabilmek varken başka başka hesapların içinde olmakla ne kazanıyorlar acaba?
Sevgilinin elini tuttuğu an başka her şeyden vazgeçebilmeli insan. Aşk, ancak o zaman yüce bir duygu haline dönüşebilir. Biz benzemeyelim başkalarına aşkım, hani birileri örnek alınacaksa başkaları tarafından onlar biz olalım. Aşkımızı yazalım zamana. Okuyabilen okusun, okumayanı kendi haline bırakalım.

devamını okuyun »

Ağladığın zaman yanaklarından süzülüyor ya gözyaşı, ben o zaman ölüyorum işte. Seni üzen ne varsa hepsiyle savaşmak, bir bir yok etmek istiyorum. En derğer verdiğim şey sensin. Hep gül istiyorum, çünkü mutluluğu hak ediyorsun. Sevilmeyi hak ediyorsun.
devamını okuyun »

Çoğalarak seviyorum seni, giderek daha çok… Her şeyi yeniden öğrenir gibi, öğrendiklerimi biriktirir gibi, çoğala çoğala. Uzaklığında da, yakınlığında da, her zamanda ve her mekânda…

devamını okuyun »

ANLATAMIYORUM

(moro romantico)

Aglasam sesimi duyar misiniz,
Misralarimda;
Dokunabilir misiniz,
Gozyaslarima, ellerinizle ?

Bilmezdim sarkilarin bu kadar guzel,
Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu
Bu derde dusmeden once.

Bir yer var, biliyorum;
Her seyi soylemek mumkun;
Epiyce yaklasmisim, duyuyorum;
Anlatamiyorum.

Orhan Veli KANIK

devamını okuyun »

Hiç bir yerinde yok asaletin ibresi…
Sessinde kımaşmasında tensel bir büyünün atlasan ilibas ve kuytu bakışlı mavi gözleri…
Sanki hepimize bütün şiirleri hâlâ fısıldayan bir eski büyük şairmiş gibi…
aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından…
Hiç bir yerde yok asaletin ibresi…
Bir adamın yüzünde yada yalana çok benzeyen bir doğru sözünde belki…
Saçlarının çevreminde ıslak bir beyaz kadının yüksek rakımlı göllerin buzul saflığında ve kokusunda çiçeklerinin kanır eşin…
Elbet şiir olacak şairin tesellisi ve en kötüsü bile işe yarayacak aşklaşmaların…
Yazana değilse bile okuyana faydalı… devamını okuyun »

Bir şiir bu denli mi güzel olur diye başlamak istiyorum yazıma. 98 senesinde ilk duyduğumda durdum ve düşündüm hayatı o kadar iyi anlatmıştı ki Ataol BEHRAMOGLU dedim ki kendi kendime; kaybettiğin şeylerin arkasından oturup ağlıyacağına, ileride kazanacakların için şimdiden oturup mutlu olmaya bak.

devamını okuyun »

bunlar son satirlar!!! farzet ki bir rüzgardim… esip geçtim hayatindan… ya da bir yağmur… sel oldum sokağinda, sonra toprak çekti suyu… kaybolup gittim… beni güzel hatirla!!! çünkü sevdim seni ben herşeyini sonra sirdaş oldum… dost oldum… beni güzel hatirla!! söylenmemiş merhabalar sakladim her köşeye vedalar biraktim duraklara ne ararsan bir sevdanin içinde fazlasiyla biraktim ardindan sakladim günahini, içimde sessizce gittim ! beni güzel hatirla… dizlerimde uyuduğunu düşün saçini okşadiğimi üşüyen ellerini isittiğimi… mutlu olduğun anlari getir gözünün önüne… alnimdan öptüğün dakikalari… gözümden öpmene kizdiğim zamanlari, ayrilmayalim diye…birazdan kapini çalan kişi olabileceğimi düşün… şaşirtmayi severim bilirsin… bu da sana son sürprizim olsun şimdi.. seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum… beni güzel hatirla !!

ben gidiyorum !

Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan
Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan
Özlenen sen, özleyen sen, özleten sen
Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan
Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki
Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski
Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki
Bu ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum Beni çağırdığını bir defa duyabilsem devamını okuyun »