Tek yaptığın kafamı karıştırmak! | Blog ve Wolkanca

Saat gecenin bilmem kaçı. Bilmem kaç gündür mutluyum seni unuttum! Başkasına gidecektim! Neden izin vermiyorsun, kafamı karıştırıyorsun? Sana arkadaş bile olmayalım demedim mi?

Az önce aradın "Seni seviyorum!" dedin!!! Neydi bu şimdi? O kadar yaptıklarını unuttun herhalde? Ne çabuk unuttun daha dün içinde bana karşı bir şey kalmadığını söylediğini yerdeki karoları sayarak? Ne demek belki barışabiliriz? Bana sordun mu artık barışmak isteyip istemediğimi?

Unuttun mu telefonda saatlerce ağladığımı dinleyip de hiç bir şey demediğini? Ve senin ağlamanı 5 saniye görüp dayanamadığımı? Ve her ne kadar kırgın da olsam, moralin bozukken bir şey yemediğinde poğaça ayran getirdiğimi?

O arkadaşım deyip güvendiklerin, bana değiştiklerin yarın bir gün seni satınca yanına benden başkası olacak mı sence? Peki kim gelecek arkandan sen gözlerini kapatsan bile? Çevrende kim sadık herhangi birine, benim sana olduğum kadar beraber olmasak bile?
Yazının tamamını okuyun »

“Kendine iyi bak” bir “veda” değil “elveda” cümlesidir çoğu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde…
“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“
“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak. Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme. Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım. Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim. Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.”
“Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim. Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben. Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslına bakarsan, çok da fazla umursamıyorum.”
“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onları ayırmak, eti tırnaktan ayırmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek parçalıyıcıdır. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine İyi Bak” gözleriyle ayrılırlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar…
Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine İyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tırnaktan ayırmak yerine ölümü yeğlerler. Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler.
“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet değil midir aslında seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluğa mahkum edip giderler. Seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler. Seni senden alıp giderler.
Daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet. Suçlatmaz kendini. Savaşmadıkları için kızarsın ama suçlayamazsın. Savaşmışlarsa, yenildikleri için kızarsın ama suçlayamazsın. Yenildiğin için kızarsın ama suçlayamazsın… Ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni, “kendine iyi bak” derler ve giderler. Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler. Bir tek anıları bırakırlar geride, bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye
unutulmayan nağmeler.
Arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan, çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler. Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler. “Bitti” diyemedikleri için, “kendine iyi bak” derler. “Kırıldım ve affedemiyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. “Seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım” diyemedikleri için kendine iyi bak derler. “Biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler.
“Kendine iyi bak” bir noktadır çoğu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansın isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin. Sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım, sen bir tanesin. “Kendine iyi bak” deme bana. Nokta koyma.
Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler, keşke affedebilsen beni, keşke ben de affedebilsem… Keşke döndürebilsek zamanı geriye. Keşke bugünkü aklımızla yaşasak herşeyi baştan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı? Sen eksikken, ben nasıl tam olurum? Senden kalan boşluğu kimlerle doldururum? Savaşsak, aramıza giren şeytanla olmaz mı? Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı, hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanırdı? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı? Hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı? Bunların hepsi yalan mı? Sahiden…, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı?…
Peki o zaman… Senin istediğin gibi olsun… Öyleyse…Sen de “Kendine İyi Bak.”
“Kendine Iyi Bak” derler, kurşunu kafana sıkıp giderler.
Yazının tamamını okuyun »

Bir kış geceSi Sevdim Seni.. Aşkımın, yüreğimin Sesi Sendin… Hiç hesapSız Sevdim Seni.. Sesini bile duymadan öylece.. İsmini yazdım beynime , yüreğimin en derin köşeSine… Kıskandım benim yerime sana bakan gözlerden.. İsminle başladı “S” nin anlamı.. Sevgilim ; Sevgimin anlamı , Sadakatim , Sensizliği düşünemeyen bebeğin Senin uğruna ölür Sakın unutma bunu olurmu? Yazının tamamını okuyun »

Msn Messengerda yazıp cevap alamayan, naber nassın diye mail gönderip cevap alamayan arkadaşlar vs. millet ben buralardayım bir şey olduğu yok sadece işlerimin yoğunluğu nedeni ile vaktimi çok tasaruflu ve verimli kullanmam gerekiyor dolayısıyla mesajlarınıza ve maillerinize cevap yazamayabiliryorum eğer çok önemli bir şey değilse.

Yazının tamamını okuyun »

Leylek gelse, o leylek aynen Nils’i İsveçin üzerinden uçurduğu gibi alsa yüreğimi kanatlarına ve uçurabilse yanına, ama malesef o leylek bile aramızdaki engelleri aşmayı başaramaz.
Yahu bırak leyleği, kazı, martıyı sen oradan bır ışık versen bana, ben ışığa doğru uçar adım gelsem yanına.
Amaaann..! Hep kahır Hep kahır bıktım bee..!
Neydi bizi birleştiren o zamanlar ve şimdi ne bizi ayıran hiç bilmiyorum…
Bildiğim tek şey ben seni seviyorum diyorum sense beni duymuyorsun…
Bir şeyler yapmam gerek biliyorum. Sevgi bir eylemdir biliyorum.
Durup düşünüyorum… Aklıma gelen eylemlerin hepsi suç buralarda…
Diyorum, lan Volkan yaz pankartlara sevdanı, git as sokağına pankartı,
Diyorum, lan Volkan yaz geçtiği yollara seni seviyorum lan diye…
Aradığımda benimle bir küfür gibi konuşuyorsun ya hani, ben ona bile razı, sana yine merhaba diyorum.
Diyorlar lan olm! bırak bu kızı sana kızmı yok ben de diyorum bırakamam deli gibi seviyorum! hehee!
Sonunda aşkını kapadım, hapsettim bir yerlere…
Şimdi seni unutmaya değil çabam aşkımı hapsettiğim yeri unutmak, görmezlikten gelmek anıları…
Kafamın içinde filler sevişiyor her gece yatıp uyumak öyle güç sensiz off!
Başka bir tende bulamıyor bu beden, biliyorum bunu ama her dokunduğum yer sen oluyorsun…
Seni düşünmemeye çalışmak için yapmadığım kalmadı, şu dünyada öyle çok yıkıldımki yerlere vuruldum, zaman zaman süründüm! ve sonunda ayağa kalktım tekrar yürüdüm lakin senin bu sevdan beni bir nakavt etti bebek ben hala aşkınla sürünüyorum!.
Her şeyin sonu var derlerdi de inanmazdım. Belkide inanmak işime gelmezdi, doğruymuş. Yaşanılanlar, karşılıklı paylaşımlar, hüzünler, sevinçler, durup düşünmeler ,pes etmeler, yeniden basliyorum demeler, gözyaslari, yalanlar, olmamasi gereken doğrular, birbirinden garip hal ve hareketler… Etrafimizda dolasan bu olaylarin hepsi bizi şekillendiren, hayatimiza yön veren olgular degilmidir? İçinden işimize gelenleri seçeriz, en azından böyle olmalıydı deriz hep. Sanki hüzün bizim adresimizi bilmiyormuş gibi. Hep gülmek isteriz bize en çok bu yakışır. Bu masallarda bile olmuyor. Önce ağlatiliyor masal kahramani yerden yere vuruluyor. Mesela saat 12 de kabak oluveriyor bindigi sahane at arabasi. Kahroluyor hatun. Bu masallarında bize verdigi mesaj şu bence. Kimse boşuna kahraman olamaz hayal mahsulü bile olsa. Yılmıyor külkedisi yaşamaya devam ediyor tavan arasında. Bir gün biliyor gelecegini prensin. Bu hüzünlerden başarıyla geçtigi ve mutlulugu hakettigi için prense eş oluyor. Bizde öyle olmalıyız bu hayatta. Mutluluğu yakalamak icin hüzünlere demir atmakla sonunda mutluluğu bulacağımızı bilmeliyiz. Her hayata bir masal misali bakmalıyız. Kahramanı kendimizin oldugu bir masal. Konuları farklı olsada sonunun mutlaka mutlu bitecegi ve şahit olanların gülümseyecegi bir masal. Masallarin kisa olduğunuda aklımızdan çıkarmamamız gerek. Çünkü masal kahramanlarına uzun bir hayat vermez yazarlar. Her şey üst üste gelir. Bir elmayi ısırmakla sonlanan hayat, prensin öpücüğüyle yeniden başlar. Asıinda mutlulukta bundan sonra başlar. O elmayı ısırmakla anlarrz hayatrn güzelligini. Prensin gelmesini beklerken anlarız ciğerlerimize aldıgimız nefeslerin değerini. Yoksa nereden bileceğiz mutluluğun kelime anlamını. Bizim elimizde her şey. Çünkü ne kadar Çabalarsa çabalasın körolası yazarlar her masal mutlu biter.

… öyle hayallerim var ki sevim bunları sana anlatmak yıllar alır gibi geliyor bana olsun yıllar alsın zamanımız çok ben seninle bir ömürü geçirmeyi istiyorum ya zaten sevim evlen benimle çünkü sen hayatımda rastladığım en tatlı şeysin.
[Via]

Kalbimin tek sahibi, aşkla sevgiyle bağlandığım gözbebeğim var benim… Tutkum var, delice özlediğim vazgeçilmezim var benim. ve Onsuz geçmek bilmeyen dakikalarım ….O ‘ na AŞKIM diyorum ben. Benim içimdeki tarif edilmeyen duyguları yaşatan ; gözlerine bakmaya hasret olduğum BİTANEM var. Her gün uzakta oluşuna isyan ettiğim çünkü delice özlediğim HAYATIMIN ANLAMI var.
AŞKIM ; BİTANEM ; HAYATIMIN ANLAMI …..sana binlerce teşekkür ediyorum bana mutlulukların, aşkın en büyüğünü yaşattığın için..
Beni sensiz bırakma olur mu? Seninle dolu bu küçücük yürek seni kendinden çok seviyor.. Bu senin için

    İlginç değil mi? Bir gece düşündüm ve wolkanca sayesinde olduğunu sonradan anladığım inanılmaz gerçek bir ilişki yaşadığımı anladım. O benim wolkanca ama hayrandı ama ben VoLKaN dım onu görmüyordum gözüme bile çarpmıyordu dolanıp duruyordum buralarda. Sonra ben bir ara wolkanca olayım dedim çıktım sokaklara onu gördüm onun gözünde ben wolkanca dım ama hayııırrr ben VoLKaN ım diyemedim. Ve artık bende onu seviyordum çünkü o kadar tatlıydı ve o kadar şirin ve o kadar benim gibiydiki. Evet ben gibiydi o da aynı benim gibi sevmeyenleri sevmişti hep ve ben wolkanca kimliğimle onu görmüş onu sevmiştim ve artık bitmişti hayranlığı. Sen Yafrim sende benim gibi, seni sevmeyenleri sevdin hep. Sana acı çektireni… Seni aramayanı, telefonlarına çıkmayanı, çıkınca seninle bir küfür gibi konuşanı sevdin… Sende benim gibi seni incitip üzeni sevdin hep.
    Bakışından hissetmiştim bunu yafrim kokundan, dokunuşundan…
    Beni sevmeyecektin biliyorum beni VoLKaN ı sen wolkanca ya aşıktın. Ama öyle susamıştım ki kendim gibi birini sevmeye… Öylesine muhtaçtım ki yafrim gerçekten incitilmeye, gerçekten acı çekmeye kendim gibi birini özlemeye öylesine muhtaçtım ki seni tanır tanımaz çözüldüm ve wolkanca olmaya devam ettim VoLKaN ı bir kenara bırakıp.
    Sanada olmuştur… Öylesine susamışsındır ki sevilmeye, kendin gibi birini bulunca, tutamaz kendini, her şeyi, belkide söylenmeyecek her şeyi, o an garip bir telaşla söyleyiverirsin aynı benim gibi..
    İlginç değilmi yafrim sen wolkanca ya aşıktın ben VoLKaN gibi olan sana sonra…
    Bir kere çözüldüm sana… Anladın VoLKaN ı gördüm içimde gözlerimde… Bir kere sana senin gibi olduğumu hissettirdim…
    Oysa baştan beri biliyordum; sen seni sevmeyeni seversin yafrim. Tıpkı benim gibi…
    Ama öyle çok özledimki kendim gibi birini sevmeyi… Öyle özledimki kendim gibi biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi…
    Yine aradım seni yoksun… Birileride beni arıyor wolkanca yı arıyor VoLKaN ı bilen yok… Wolkanca yı da kendi gibi birini sevmeyi özleyenler arıyor… Kendi gibi biri tarafından incitilmeyi üzülmeyi özleyen birileri arıyor yafrim…
    Hiç cevap vermiyorum… Ben, Seni istiyorum yafrim, seni arıyorum yafrim…
    KAyıtsızlığınla beni yok ediyorsun ama biliyorum birileride seni yok ediyor… Evet bu bir oyun ve herkes birilerini yok ediyor…
İlginç değilmi yafrim… Ben wolkanca yı yok ediyorum şimdi VoLKaN ım ben… Ama seni seven VoLKaN dı yafrim seni sonsuza dek arayacak o VoLKaN yafrim…

WordPress Sevgisi. Burada ve burada görülebilir.

Yazının tamamını okuyun »

Ağaçların baharda yapraklanmasını anlasana insana ölümün geldiği andaki halini. Güneş artık esrarengiz batmıyor yıldızlar o kadar parlak değiller ne seven belli ne sevmeyen anlamıyorum insanları anlasana. Hayat bir su gibi akıp geçer, ömrün uğraşmaklı yollarında anlayamassın zamanı, saatler yokmuş gibi dünya bomboş bir mesken misali bir gün uyanacaksın anlarsınki uykudasın. Yaprakların sararıp döküldüğü gibi sende bende dökülüp gittin bir burukluk kaldı içimde senin farkın gazellerin bende saklı toprak, hava, su herşey seni hatırlatıyor bu aralar bana anılar çığlık atıyor kafamda. Ne kadar üzülsemde gelmiyorsun ki sen ayrı yollarda ben yollara bile düşmedim ilk gittiğin günkü acının içindeyim.
Ne olur; beni anla…
Yazının tamamını okuyun »