Blog ve Wolkanca » Sevgi

Sevgi emektir

derya — Sun, 14 Sep 2008 16:00:01 +0000

Geçenlerde kızlarla sohbet ederken konu konuyu açtı ve bir arkadaşım uzun süre flört edenler evlendiklerinde aralarında aşkın, sevginin olmadığını, sadece birbirine alışmış olduğun gerekçesiyle bu evliliğin olduğunu söyledi.

Bence alakası yok. Sevgi emek ister. Sevgi birden olan bir şey değildir. Sevmek için güvenmek, güvenmek içinde sevmek gerekir diye düşünüyorum. Bahçenin kenarına ektiğimiz meyve fidanı belirli sürelerde büyümek için su ister. Ona su vermediğimiz zaman istediğimiz büyümeyi göremeyiz. Büyümesi için sadece su da gerekmez. O küçük fidan da bir insan gibi ilgi ve bakım ister. Ona bu istediklerini vermezsek istediğimiz sonucu alamayız. Sevgi de böyledir. Emek ister, saygı ister,güven ister. Kolay elde edilmeyen bir şeyin değeri anlaşılmaz ama sevgi kolay elde edilmezse, zorluklara karşı sevgi dimdik durabiliyorsa işte bu gerçek sevgidir.
Gerçek sevgi de kolay kolay bırakılmaz!

Size ilk yazımda benim için değerli olan arkadaşım Damla'dan bahsetmiştim. Onun uzun süredir flört ettiği birisi var ve ileride evlenecekler. Onlar bu sevgilerini kolay elde etmediler çok zorluk çektiler. Eee şimdi onlar evlendiğinde; onların evliliği sevgiden değil de, birbirlerine alıştıkları için mi olacak? Benden yaşça büyük olan bir abimiz bize; "İnsan bir kere sever, eğer 2 kere seviyorsa mutlaka yanılmıştır" derdi.

Bence de insan bir kere sever ve bu sevgi sonsuza kadar sürer. Peki sizce hangisi doğru? Uzun süre flört eden birinin evliliği sadece birbirlerine alıştıkları için mi? Yoksa gerçekten aralarındaki sevgi olduğu için mi?
Benim bildiğim sevgi günden güne artar azalmaz.

© 2005 - 2008 wolkanca. Bu yazi http://blog.wolkanca.com/ adresine aittir, blog.wolkanca.com sitesinin yazilari yalnizca izin alinmak kaydi ile alinti yapilabilir ve yayinlanabilir. Lutfen yapacaginiz alintilarda link verin ve izin alin bu ahlaki kurallara uygun olacaktir. Sitenin yazilarini izinsiz baska yerlerde yayinlayanlar 551 nolu fikir haklari yasasini ihlal ettigi ve bundan dolayi haklarinda kanuni islem yapilacagini bilmelidirler.

Etiket: damla, derya, dostluk, Evlilik, gerçek sevgi, Hayat, Hayattan, Hayattan, insan, Sevgi

Bunu okuyan şunları da okur;

Anneler herşeyi bilir

muzlupasta — Fri, 20 Jun 2008 21:25:16 +0000

Mehmet ile Handan öğrenci olup, aynı evi paylaşmaktadırlar. Bir gün Handan ve Mehmet, Mehmet'in annesini yemeğe davet ederler, Mehmet'in annesi akşam yemeği süresince Handanı uzun uzun süzer ve aslında Handanın çok alımlı ve güzel bir kız olduğunu , acaba aralarında ev arkadaşlığından daha ileri bir boyutta bir ilişkinin mevcut olup, olmadığını merak eder.

Aklını okumuşçasına Mehmet annesine der ki:
'Ne düşündüğünü biliyorum ama emin ol ki sadece ev arkadaşıyız, ötesi yok.'

Akşam yemeğinden sonra Mehmet'in annesi evine döner. Aradan bir iki gün sonra Handan der ki:

'Mehmet,annen bize yemeğe geldiğinden beri gümüş çorba kasesini bulamıyorum'

Mehmet yanıtlar:
'Annemin almış olabileceğini tahmin etmiyorum ama ben yine de kendisine bir mektup yazayım.'

Oturur ve yazar:
'Anneciğim,Gümüş çorba kasesini sen aldın demiyorum, ama almadın da demiyorum. Fakat konu şu ki: sen bize yemeğe geldiğinden beri gümüş çorba kasesi kayıp. sevgiler oğlun Mehmet.'

Bir hafta sonra Mehmet'in annesinden mektup gelir:
'Sevgili oğlum: Handanla yatıyorsun demiyorum, ama yatmıyorsun da demiyorum. Fakat konu şuki: Handan kendi yatağında yatıyor olsaydı, gümüş çorba kasesini çoktan bulmuş olurdu. Sevgiler annen.'

Etiket: Anne, anneler, Geyik, Hikaye, Öykü, Sevgi

Bunu okuyan şunları da okur;

Sorumlu Geçmişim

Ömer — Fri, 13 Jun 2008 07:41:19 +0000

Bildiğiniz gibi bugün 2007-2008 eğitim öğretim yılının son günüydü ve tüm öğrenciler karnelerini aldılar. Ben sınıfımı geçtim ama sorumlu olarak. Tek zayıf dersim Matematik.

Matematik hocam Feride Feray'a buradan sevgiler saygılar.

Hocam neden bana 1 verdiniz ? size o kadar dedim; hocam dedim tek zayıfım var dedim bir 6 puan attırın da doğrudan geçeyim dedim, dedim dedim dinletemedim.
Asla 1 puan bile vermez dediğim İngilizce hocam dönem ödevimi beğendiği için puan verdi.

Ama siz vermediniz. Olsun canınız sağ olsun Sevgiler, saygılar.

Not: Anahtar kelimelere "Feride Feray" Girdim. Hocama Google'de Feride Fera'yı aramasını söyleyeceğim

Etiket: 2007-2008 yılı, feray, feride, Feride feray, Hoca, ingilizce, Ivır Zıvır, Matematik, Öğretmen, Okul, puan, saygı, Sevgi

Bunu okuyan şunları da okur;

Türkiye Kyoto’yu imzalıyor

wolkanca — Sat, 31 May 2008 05:29:31 +0000

Dünyada 178 kadar ülkenin katıldığı Kyoto nedir ne değildir, Amerika neden imzalamıyor gibi sorularınıza yanıtları geçen yıl yazdığımız şu yazıdan ve Wikipedia'da ulaşabilirsiniz.

Türkiye'nin Kyoto Protokolüne imza atmasını isteyenler olarak imza kampanyaları da düzenlenmişti. [via]

Haber;

Türkiye Kyoto'yu imzalıyor
20 milyar dolarlık maliyet hesabının ertelettiği protokol için Bakan Eroğlu yeşil ışık yaktı

Türkiye sera gazı salınımlarını kontrol etme yükümlülüğü getirdiği için 20 milyar dolarlık maliyet hesabı yapılan Kyoto Protokolü’ne ‘evet’ diyecek. Çevre Bakanı Veysel Eroğlu, ‘Protokolü imzalayacağız. Yazıyı Dışişleri’ne gönderdik’ dedi

TÜRKİYE, yaklaşık 20 milyar dolarlık yatırım gerektirecek Kyoto sözleşmesini imzalamak için yeşil ışık yaktı. Çevre ve Orman Bakanı Veysel Eroğlu, Kyoto protokolü tanıma müzakerelerini tamamladıklarını belirterek, ‘Kyoto protokolünü imzalayacağız. Kyoto Protokolü’ne taraf olmanın kabul ve onaylanmasının uygun olduğuna ilişkin yazıyı Dışişleri Bakanlığı aracılığı ile hükümete sevk ettik’ diye konuştu.

DÜNYANIN GELECEĞİ İÇİN
MİLLİ Eğitim Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı ile İstanbul Deniz Ticaret Odası’nda imzalanan ‘Eğitimde İşbirliği Protokolü’ törenine katılan Eroğlu, tüm bakanlıkların işbirliği ile özellikle küresel ısınma konusunda ciddi adımlar attıklarını kaydetti. Veysel Eroğlu ‘Bundan sonraki süreçte hükümet tasarısı olarak Meclis’e gönderilecek. Bu konu ile ilgili daha fazla açıklama yapamam. Sayın Başbakanımız konu ile ilgili gerekli açıklamayı yapacak’ dedi. Eroğlu, Küresel Isınma Heyeti’nin Başkanlığını da yaptıklarını belirterek Kyoto sözleşmesinin dünyanın geleceği için büyük önem taşıdığını kaydetti. Türkiye’nin protokole taraf olmamasında en büyük etken maliyet hesaplarıydı. Taraf ülkelerin sera gazı salınımlarını 2008-2012 döneminde 1990’daki seviyeye, yani yüzde 8’e çekmeleri isteniyor. Türkiye de gelişmiş ülkeler seviyesindeki yaptırımlara tabii tutulduğu için bugüne kadar anlaşmaya taraf olmaktan kaçındı. Enerji Bakanlığı’ndan daha önce AB’ye yollanan yazıda 20 milyar dolarlık bir maliyetten bahsedilmişti. Türkiye protokolü imzaladığında şu anda dünya toplam emisyonunun yüzde 1.3’ü kadar olan sera gazı emisyonunu yüzde 60 azaltarak yüzde 0.5’e çekmek zorunda kalacak.

Etiket: çevre, Dünya, Garip, Haber, Ivır Zıvır, Kyoto, Kyoto Protokolü, Politika, Sevgi, Siyaset, Tarih, Türk, Türkiye

Bunu okuyan şunları da okur;

Bugün olmasın, istemiyorum!

neoberg — Wed, 23 Apr 2008 04:01:53 +0000

Evet bugün 23 Nisan… Tam 1 yıl önce yarın Duygu'yla ilişkimiz başlamıştı Tam 1 yıl önce… Ve aradan çok güzel 11 ay geçti. Ama bir ay önce ne olduysa oldu ve herşey değişti. Ve şu anda yine kavga ediyoruz. O bir ayda da neler olmadı ki…. Ben onun için canıma bile kıymaya kalkıştım. Birkaç gün hastanede yattım. Ama oralı değil… Ve tüm bu olanlar elimde olmayan bir hastalık yüzünden oldu… Karşısında kendimi tutamadım çok ağladım, ama o arkadaşlarıyla şakalaşıp güldü…. Ama Allah kahretsin beni!!! Ne onur, ne şeref… Hiç birşey bırakmamasına rağmen hala deli gibi seviyorum. Ve beni tüm ilişkimiz boyunca beni kandırdığını da bildiğim halde… Ve bu durumda beni affetmesini engellediğimi söylüyor yaptıklarımdan dolayı… Kim kimi affedecek? Ve hala onun için sürekli ağlıyorum. Bu yazıyı yazarken de ağlıyorum. Artık gözümde akacak yaş kalmadı! YETER AQ ARTIK YETER YETER!!!! AL CANIMI!!! YOKSA TEKRAR BEN DENEYECEĞİM!!!!!!!

Etiket: 23-Nisan, affetmek, Aşk, burak can, Deli, duygu, Ivır Zıvır, neoberg, Sevgi

Bunu okuyan şunları da okur;

Google’ın sevgililer günü sürprizi

wolkanca — Thu, 14 Feb 2008 13:06:00 +0000

Dünyanın en ünlü arama motorlaru olan Google, Google Türkiye sayfasına sevgililer günü'ne özel bir logo yaptı. Sevgililer Günü'ne özel olarak tasarlanan Google logosunda yaşlı ve el ele tutuşan bir çift görünüyor.

Bazı özel günlerde kullanıcılarına farklı logo tasarımlarıyla hizmet veren (doodle) Google, daha önce de Cumhuriyet Bayramı ve 23 Nisan için özel tasarım yapmıştı. Hatta parti bile düzenlemişlerdi bu logo üzerine ve bende katılmıştım.

Etiket: Doodle, Google, Google Doodle, Google Türkiye, internet, internet, Logo, Sevgi, Sevgili, Sevgililer Günü, Sevgililer Günü 2008, surpriz, Valentine

Bunu okuyan şunları da okur;

Canımcım’ın doğum günü için son 1 gün

wolkanca — Sun, 30 Dec 2007 11:43:06 +0000

Ayrıntıları burada okuyabileceğiniz bir adamın sevgilisi için web üzerinde yaptığı en ilginç girişimlerden olan Canım’ın doğum günü için 20.000 kutlama projesi için son bir gün kaldı. Destek olmak için siteye gidip karşınıza çıkan formu doldurmak yeterli.

Kaç insan hem acı hem tatlı olmayı başarabilir hayatında? Kaç insan kızdırırken kendini sevdirilmeyi başarabilir? Kaç insan hayatta hep yükselir? Kaç insan kendini sevdirmeyi bu kadar başarabilir? Kaç insan bu kadar çok sevilir?

[via]

Etiket: Aşk Meşk, Blog, Doğum Günü, ilginç, insanlar, internet, Kampanya, Kutlama, Sevgi, Siteler

Bunu okuyan şunları da okur;

Bir doğum günü hediyesi

wolkanca — Thu, 06 Dec 2007 13:53:06 +0000

Kaç insan hem acı hem tatlı olmayı başarabilir hayatında? Kaç insan kızdırırken kendini sevdirilmeyi başarabilir? Kaç insan hayatta hep yükselir? Kaç insan kendini sevdirmeyi bu kadar başarabilir? Kaç insan bu kadar çok sevilir?
Ben bir tane biliyorum. İşte benim canım:
Hayatta hep başarılı, hayatta hep en zirveye doğru koşuyor. Sürekli basariyi yakalıyor. 1 Ocak’ta 20 yasına girecek. Ona ne hediye hazırlasam diye düşünürken, aklıma internet sitesi yapmak geldi. Ben de isi abarttım ve hedef koydum. Canıma çok büyük bir hediye hazırlamalıyım dedim ve onun için 20.000 kişinin doğum gününü kutlayacağı bir web sitesi yaptım.
O her şeyin en güzelini hak ediyor. Umarım planlarım gerçekleşir ve ona bu hediyeyi verebilirim. Siz de bana yardım etmek isterseniz. Yapmanız gereken sadece bir doğum günü mesajı yazmak, isminizi ve epostanızı eklemek. Sadece bu…

Bir de bu siteyi çevrenize söylerseniz çok makbule geçecek. Çünkü 20.000 kutlamayı tutturmayı ve sürprizin tam olmasını istiyorum.

This is web site for my darling. Her birthday 1st January.She will be 20.I want to surprise her.I want that 20.000 people say “happy birthday” for her 20. year. So I am waiting your helps. It takes only a few seconds for you. Just your name and your email and say “happy birthday” to my darling. See you at 1st January… Thanks for coming and looking…

[via]

Önemli Not: Bu yazıyı Plonyada bulunan arkadaşım Bektaş Atalay yazdı.

Etiket: Aşk Meşk, Doğum Günü, ilginç, insanlar, internet, internet, Kampanya, Kutlama, Sevgi, Siteler

Bunu okuyan şunları da okur;

‘Kendine iyi bak’ derler, kurşunu kafana sıkıp giderler.

wolkanca — Fri, 23 Nov 2007 19:21:20 +0000

“Kendine iyi bak” bir “veda” değil “elveda” cümlesidir çoğu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde…
“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“
“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak. Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme. Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım. Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim. Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.”
“Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim. Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben. Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslına bakarsan, çok da fazla umursamıyorum.”
“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onları ayırmak, eti tırnaktan ayırmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek parçalıyıcıdır. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine İyi Bak” gözleriyle ayrılırlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar…
Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine İyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tırnaktan ayırmak yerine ölümü yeğlerler. Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler.
“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet değil midir aslında seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluğa mahkum edip giderler. Seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler. Seni senden alıp giderler.
Daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet. Suçlatmaz kendini. Savaşmadıkları için kızarsın ama suçlayamazsın. Savaşmışlarsa, yenildikleri için kızarsın ama suçlayamazsın. Yenildiğin için kızarsın ama suçlayamazsın… Ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni, “kendine iyi bak” derler ve giderler. Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler. Bir tek anıları bırakırlar geride, bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye
unutulmayan nağmeler.
Arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan, çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler. Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler. “Bitti” diyemedikleri için, “kendine iyi bak” derler. “Kırıldım ve affedemiyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. “Seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım” diyemedikleri için kendine iyi bak derler. “Biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler.
“Kendine iyi bak” bir noktadır çoğu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansın isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin. Sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım, sen bir tanesin. “Kendine iyi bak” deme bana. Nokta koyma.
Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler, keşke affedebilsen beni, keşke ben de affedebilsem… Keşke döndürebilsek zamanı geriye. Keşke bugünkü aklımızla yaşasak herşeyi baştan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı? Sen eksikken, ben nasıl tam olurum? Senden kalan boşluğu kimlerle doldururum? Savaşsak, aramıza giren şeytanla olmaz mı? Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı, hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanırdı? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı? Hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı? Bunların hepsi yalan mı? Sahiden…, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı?…
Peki o zaman… Senin istediğin gibi olsun… Öyleyse…Sen de “Kendine İyi Bak.”
“Kendine Iyi Bak” derler, kurşunu kafana sıkıp giderler.

Bu güzel yazıyı yazdığı için Ayşe Ozan‘ şükranlar, ha birdeÖmer Köroğlu da seslen dirmiş ki tadından yenmiyor. Afiyet olsun.

Etiket: Aşk acısı, Aşk Meşk, Ayşe Ozan, elveda, Omer-Koroglu, Sevgi, seviyorum, Şiir, Şiir, veda, Video, Youtube

Bunu okuyan şunları da okur;

Bir aşk hikayesi

wolkanca — Fri, 31 Aug 2007 06:23:35 +0000

Lise okuyan herkes muhakkak evlilik hayalleri kurmuştur, benimki de öyle bişeydi işte geçip gitmişti ama geçenlerde aklıma geldi baktım bloga yazacak bişey de yok, ben de oturup beynimin en arka raflarında bulunan çekmeceleri kurcalayıp bu yazıyı yazmıştım. Umarım beğenirsiniz.

Önce arkadaşı ile tanışmıştım, üstü şişhane altı şehane tipi kızlardandı hafif, en azından o kendini öyle zannediyordu. Lisede aynı servisteydik, şıpsevdi değilim, ondan sadece hoşlanmıştım, laklak yaparken iki laf arasında çıkma teklif ettim. Şok oldu biraz, ertesi gün telefonu mu uzatıp evet mi hayır mı diye sordum. Tamam dedi, telefon numarasını yazdı. Keşke hiç bulaşmasaydım, mesajlaşmaya başladık. Bir kaç gün sonra yine bir toplu laklak sırasında, bir arkadaşı telefonu mu istedi, müziklere bakacakmış güya. Ardından, git yanımızdan diye bir çığlık duydum, hala beynimde sedalanır o ses. Ne oldu? Demeye kalmadan, telefonu gözüme soktu. Bu ne? Diye. Sormadan mesajlarıma bakmış. Telefonda terk etmek üzere olduğum bir kızın mesajlarını görmüş, hem de içli dışlı mesajlar.

Haklıydılar aslında, benim ki mosmor olmuştu. Gerçi hiç umrumda değildi ama, aldatılmış bir kızın şerri kötü oluyormuş. Ben onunla konuşurken filan yanında bir kız arkadaşı vardı hep. En iyi dostlarındandı, onunla ve başka bir arkadaşıyla gezerlerdi lisede. İlk zamanlar onun yüzüne bile bakmazdım, arkadaşlarını çok görüyordum ama, saç renklerini sorsaydınız, bilemezdim.

Aradan bir kaç hafta geçti, kızın yan yan bakıp, saçını düzeltmesini izliyordum, bıyık altı gülerek. Benim gibi bir kızı nasıl kaybetdin, havasına giriyordu. Ben lise ikiyi okuyordum o zamanlar, bir gün sınıfa nöbetçi öğrenci girdi, kapıyı açtığı saniyeler benim için saatler gibi geçti, bir yardım kampanyası için zarf dağıtmaya gelmişti, arkadaşlar, sanki okulun zamparasıymışım gibi “Oo memo, memoo.” Dediler. İlk defa kızarmıştım. Nöbetçi kız bize zarf vermek için geldiğin de, bir espiri yaptım ama hiç oralı olmadı, tersledi beni. Çıkarken çınlayan kapı sesi, tokat gibi geldi bana.

Derste çok düşündüm, acaba aşık mı oldum diye. Kendimi kandırdım bir kaç gün, arkadaşımla paylaştım derdimi sonra. Bir kız arkadaşımla paylaşınca da olan oldu. Ayarlayalım lafları uçuştu havada, ben de dünden razıyım zaten. Onunla bir sınıfta buluşmak istediğimi, ilettim kendisine ve söz konusu sınıfa gittim iki samimi arkdaşımla. Öğle tenefüsüydü. Koridor kalabalıklaştı, bir taraf benim arkadaşlarım, diğer taraf onunkiler.

Sınıfta beklemeye başladım, bir kaç defa kapıya geldi kız arkadaşları ile ve döndü. Kapıdan bir kız arkadaşım girdi, “Boşver bu kızı, kim ki?” Dedi. Ama gönül bu, beklemeye devam ettim, lavaboda makyaj vs. yaptığı söylediler. Çok uzun sürmüştü, dayanamadım açtım kapıyı çıktım dışarı, herkesin gözü önünde. Sessiz adımlarla uzaklaştım. Belki de gelecekti kim bilir?

Anlattığım vakadan sonra, birbirimizi gördüğüzme kaçışıyorduk, ayrı köşelere. Yanındaki arkadaşları gülüyordu biraz, o ise sinirleniyordu.

Düşünmeye başladım, nasıl olacak bu iş diye. MSN adresini alırsam, konuşabiliriz belki umudu doğdu içimde, ama çok yazılı kağıt parçası göndermeme rağmen, alamadım. Bir hafta sonra bir arkadaşım buldu, sağolsun. MSN’e girdim ekledikten sonra beklemeye başladım. Oturum açtı, heyecanlandım. Selam yazdım, ilk defa bir kızla yazışırken ellerim titriyordu. İlk konuşmamız sert geçmişti, ben heyecandan kalp krizi geçirmek üzereydim. Konuşma bittiğinde deliye dönmüştüm o hırsla, Zalime Hitaben adlı şiirimi yazdım. Hakaretname gibi bir yazı olmuştu, ertesi gün ona gönderdim altına imzamı atıp, üzerine de zalime hitaben ilk ve son mektup yazmıştım. Ama son değildi.

Yaklaşık bir hafta ona kırgındım lakin her an onu düşünüyordum. Rüyalarımdan çıkmıyordu, onlu hayaller kuruyordum kendimce, çok zor biriydi, ondan başkasını görmezdi gözüm, ondan başkası için olmazdı sözüm. Gel zaman git zaman sürekli şiirler yazıp ona gönderiyordum. Arkadaşlarımın alay konusu olmuştum ama ne yazar. Aşktı bu aşk.

Bir kaç defa daha yazıştık, hepside hüsranla bitti. Kırk yıl düşünüpte yazamayacağım şiirler yazdım onun için, gönderdikledim, yazdıklarım yanında bir hiçti. Her teklifimi reddediyordu, üzüntüden perişan olmuştum. Onu görmeden geçen hafta sonları, bana azaptı. Ruhumu esir almıştı sanki, dili kesilimiş bülbül gibiydim.

Resimlerini aramaya başladım, arkadaşlarının MSN alanlarını araştırdım, balık etli bir arkadaşınınkinde yaklaşık yirmi adet fotoğrafını buldum. Telefonuma bile yüklemiştim resimleri, bakmadan duramıyordum. Telefon ekranın sönmesi, içimi karartıyordu. Bazen dalıp gidiyordum başka alemlere, uzun, çok uzun, sessiz yollardan.

Tekliflerimi neden reddeddiğini düşünmeye başladım, bir gün derste başkasını sevdiğini söylediler. Başıma ağrılar girdi, izin alıp çıktım, lavaboya gittim yüzümü yıkadıktan sonra pencereden dışarıyı seyrettim. Neden ben, neden kelimeleri kendi kendine çıkıyordu ağzımdan. Duvara yaslandım, uzun bir müddet düşündüm. Topla kendini dedim, kendime. Aynada baktığım kişi ben değildim o an.

Bir yolunu bulup, ona, neden birini sevdiğini bana söylemedin? Ben sevdalının arkasından koşacak, bir şerefsiz değilim, dedim. Öyle birşey yok, olsa bile niye söylemeyeyim senden mi çekineceğim, dedi. Bu cevaba üzülsemiydim sevinsemiydim bilemedim. O gece de gözüm açık uyudum.

Yar yüz vermeyince, aşık yüzü gülmezmiş. Somurtkan biri olmuştum, o kimseyi sevmiyorum dese de, bir gün sınıfa girerken söz konusu çocuğa nasıl baktığını gördüm, Allah düşmanıma böyle acı çektirmesin, dedim yine kendime. Sinir küpü olmuştum, bir kız için, birini dövdüğüm duyulsaydı, hem okuldaki öğretmenlere hemde çevreme, rezil olurdum. Kendimi zor zaptediyordum.

Okul kapanana kadar 5-6 ay sürdü, tatilde onu unutmayı istiyordum, imkanlı olsa da, imkansız bir hayale dönüşmüştü sevgim. Başka kızlarla ilgilensem de anladım ki, ruh yalnız bir kere evleniyormuş. Serviste tanıştığım kızın en iyi arkadaşıydı. Onunla dalga geçtiğimi biliyordu, üstelik ona gıcıklık olsun diye, en yakın başka bir arkadaşına da teklif vermiştim, lakin o biz arkadaş değilmiydik edebiyatları yaptı. Gerçi evet deseydi bile, umrumda değildi. Bunları yaptıktan sonra gurur yaptı herhalde.

Öyle tatlı bir belaydı ki, yıl sonu karneme bile yansımıştı. Yıl sonu geldiğinde, artık kurtuldum galiba diye düşündüm. Bu sefer gerçekten kurtulmuştum. Yüzüm gülmeye başlamıştı, ben yine eski ben olmuştum. Eski hayallerim canlandı, mühendislik okuyup, yurt dışına çıkacaktım. Büyük hayaller, imkan da vardı, kendimi toparlayınca amaçlarım için çalışmaya devam ettim. Zaten kendimi bildim bileli ticaretin içindeydim, patronların arasında büyüdüm. iş hayatında deneyimim vardı.

Başlamadan biten bir aşk ve dul bir ruh kaldı, ondan bana sadece… Acı tecrübeler tek kazancım, rüzgarın çığlıkları ise tek şahidimdi. Yeni yelkenler açtım artık dünyaya, arkama bakmadan ilerliyorum…

Mehmet Ali ARSLAN

Not: Bu yazı tamamen hayal ürünüdür :).

Etiket: Aşk Meşk, Aşk Meşk, Ayrilik, Hayattan, Hayattan, Hikaye, huzun, Lise, Müzik, Özlem, Sevgi, Şiir

Bunu okuyan şunları da okur;

Sevgi şiirleri

wolkanca — Tue, 28 Aug 2007 17:25:14 +0000

Arkadaşlar daha önce boran ağaya komik dublaj başlıklı yazımda bir video paylaşmıştım ama önceden uyarmama rağmen yorumlara siyaset karışınca videoyu kaldırdım ve kendimi bir video borçlu hissettiğim için kendi şiirlerimin bir kısmını kullanarak hazırladığım bu videoyu sizlere sunuyorum.

Sevgi Şiirleri

Etiket: Aşk Meşk, Aşk Meşk, Komik, Memo-Aga, Sevgi, Şiir, Şiir, Video

Bunu okuyan şunları da okur;

Kim dokunduysa sana

wolkanca — Wed, 11 Apr 2007 12:15:32 +0000

Şimdi bu şarkının anlattığı olayı açıklamak için gereken malzemeler şöyle; 1 adet erkek sevgili, 1 adet bayan sevgili ( orospu olanından ), 1 adet mahalle piçi, 1 adet park ( orta boy ), 1 adet bank, 1 adette yoldan geçen yaşlı teyze, 1 adet mahalle kahvesi.
Malzemelerimiz tamamsa şimdi şarkıyı açıklamaya başlayabiliriz;

şimdi kız ( orospu olan ) erkeğin ( sevgili durumunda aldatılmış olan mal ) yanına gelir ( parkta ) banka oturur ve sırnaşır çocuk bunu iter ( eliyle koluyla ), bunun üzerine kız tepki verir "noluyor lan" diye. çocukta bunun üstüne kıza döner "kim dokunduysa sana ona git" der. ( yani kim düzdüyse seni git ona sırnaş demek ister ama iyi aile çocuğu olduğundan sadeleştirme yapar. ) kızda bunun üstüne bana dokunan olmadı benim dokunulmazlığım var gibi abuk bir cümle kurar. çocukta dayanamaz ve "ulan o x piçi ( mahalle piçi )seni nasıl düzdüğünü kahvede anlatıyor herkese, millet sana sıraya girecek yakında!" der. kız bunun üstüne başka müşterilerinde çıkacak olmasına sevinir ( reklam kampanysı tutmuştur ) fakat çaktırmaz ve derki "mal ! sene nasıl davranacağını bilseydin bana hıh salak şey" diyerek uzaklaşır. o sırada yoldan geçen yaşlı teyze ( 80+ ) "aa ayıp değilmi yaptığınız konuştuğunuz şeyler çık çık çık" gibi bir şeyler der, çocuk da özür diler.
Ha şimdi siz hani şarkı nerede diyorsunuzdur aha oda burada.
Şarkının sözleri şöyle;
yapma , dokunma kim dokunduysa sana. ona git nerde unuttuysan beni. orda kal ezdirmem kendimi sana "yaptım çünkü aşık oldum" deme, konuşma ona öyle demezler buralarda alem inansa sözüne ben inanmam beş para eder mi varlığın? ki yokluğun beni acıtsın alem eğilsin önünde, ben eğilmem yapma, dokunma kim dokunduysa sana. ona git nerde unuttuysan beni. orda kal ezdirmem kendimi sana sen öğrettin bana ağlamayı başıma yastık basıp hıçkırmayı alem affetse seni ben affetmem onlar gibi değilim ben adam olmadı hala benden adam kölen olsun senin, ben olmam yapma, dokunma kim dokunduysa sana. ona git nerde unuttuysan beni. orda kal ezdirmem kendimi sana

Etiket: Affet, Aldatmak, Emre Aydın, Geyik, Geyik, Git, Komik, Komikler, Lan, Müzik, Para, Reklam, Sevgi, Sevgili, Ulan

Bunu okuyan şunları da okur;

Seviyor:) sevmiyor:(

wolkanca — Sun, 01 Apr 2007 16:46:25 +0000

Günlerden bir gün, evrenin bir noktasında, küçük bir tırtıl gözlerini hayata açmış. Doğal içgüdüleri ile hemen beslenmeye başlamış. Ne bulursa yemiş. Bir süre sonra, yeterince büyüdüğünde, kendine güvenli bir yer bulup, bir koza örmeye başlamış. Bu kozanın içinde geçirdiği uzunca bir sürenin sonunda da, rengarenk kanatlı bir kelebek olup çıkmış.

Minik kelebek, uçabiliyor olmanın da verdiği mutlulukla uçmaya başlamış. Dağlar tepeler aşmış, ormanın her yerini dolaşmış. Derken bir vadiye gelmiş. Rengarenk çiçeklerin bulunduğu bir vadiye. Etrafına şaşkın şaşkın bakarken, vadinin öbür ucunda bir papatya görmüş. Bir anda afallamış. Ne düşüneceğini, ne yapacağını bilememiş. içinden "Ne muhteşem bir çiçek" diye geçirmiş. Ve vakit kaybetmeden yüzlerce renkli, hoş kokulu çiçeğin üzerinden geçip doğruca onun yanında almış soluğu. "Merhaba" demiş papatyaya, "sizi uzaktan gördüm ve yanınıza gelmek istedim.". Nazlı papatya şöyle bir bakmış konuğuna ve "Merhaba" demiş, "ben de yalnızlıktan sıkılmıştım zaten." Ve konuşmaya başlamışlar. Kelebek ona hayat hikayesini, nerede dünyaya geldiğini, geçtiği ormanı, tepeleri anlatmış. Papatya da ona kendinden bahsetmiş. Birbirlerinden gerçekten hoşlanmışlar. Kelebek bütün zamanını papatyayla geçirmiş. Gece olunca beraber yıldızları ve ateş böceklerinin danslarını seyretmişler. Gündüz olunca kelebek, kanatlarıyla papatyayı güneşin yakıcı ışınlarından korumuş. Minik kelebek papatyayı çok sevmiş. O kadar çok sevmiş ki, bir türlü onun yanından ayrılamamış. Papatyanın da onu sevip sevmediğini merak ediyormuş. Ama cesaret edip de bunu papatyaya söyleyememiş bir türlü. Onu kırmaktan, incitmekten, bu yüzden kaybetmekten korkmuş. Papatya da kelebeği çok sevmiş ama o da bir türlü söyleyememiş sevgisini. Duygularının karşılığının olmayacağından, bu yüzden kelebeği kaybedeceğinden korkmuş. Böylece iki sevgili yan yana ama sevgilerini paylaşmadan sürekli sohbet etmişler. Böylece saatler saatleri kovalamış. Günler geçip de, kelebek artık zamanı kalmadığını, gücünün tükendiğini anlayınca, papatyaya dönmüş ve; "Üzgünüm ama senden ayrılmam gerekecek" demiş. Papatya buna bir anlam verememiş. "Neden" demiş. "Yoksa benim yanımda mutsuz musun?". "Hayır" demiş kelebek. "Bilakis, sen benim hayatıma anlam kattın. Fakat biz kelebeklerin ömrü sadece üç gündür. Ve ben de ömrümü tamamladım. Artık kelebeklerin hiç ölmediği bir yere gitmeliyim." Papatya bu duruma çok üzülmüş ama yapacak bir şey yokmuş zaten. Kelebek artık hiç gücünün kalmadığını, daha fazla tutunamayacağı nı fark ettiğinde, son bir gayretle papatyaya "Sevi seviyorum" diyebilmiş ancak. Papatya donakalmış. Sadece "Bende…" diyebilmiş kelebeğin arkasından. Ardından da gözyaşlarına boğulmuş. İçinden "Keşke onun da beni sevdiğini bilseydim. Keşke onu sevdiğimi söyleyebilseydim. " diye geçirmiş. Papatya, sevdiğinin onu sevdiğini bilmeden geçirdiği günlerin acısına dayanamamış. Bir süre sonra yaprakları önce solmuş, sonra da dökülmeye başlamış. Her düşen yaprakta papatya, "seviyormuş" diye geçirmiş içinden.

İşte o günden beri, bunu bilen aşıklar, sevgililerine soramadıklarını hep papatyalara sormuş: "Seviyor mu, sevmiyor mu?"…"

Etiket: Aşk Meşk, Aşk Meşk, Gece, Geyik, Gitme, Hayat, Hikaye, Merhaba, Mutluluk, Öykü, Papatya, Papatya-fali, Sen, Sevgi, Sevgili, Zaman

Bunu okuyan şunları da okur;

Karamsarlık dolu bir yazı

wolkanca — Mon, 05 Mar 2007 17:43:58 +0000

Gitmeliyim artık… Senden, ondan, herkesten uzağa… Biliyorum burada durdukça daha çok can yanacak, duygular yıpranacak, ruhlarınız yorulacak, pes etmek isteyeceksiniz, uğrumda savaşmaya değmediğini göreceksiniz ve ben bu acıya katlanamayacağım, çekip gitmek isteyeceğim. Ne dur diyebileceksiniz ne de git… Daha da yıpranacağım, üzüntüden gözlerimin altı moraracak, dışarı vurmamaya çalışacağım ama ne kadar tutabileceğim bu kanlı gözyaşlarımı… Karanlık köşelerde dökeceğim kanlarımı; benim hep bir parçam olmuş ve ne kadar ağlasam da kurtulamadığım gözyaşlarımı… Ağlayacağım, ağlayacağım, ağlayacağım… Asla gitmeyecek, bitmeyecek, kurtulamayacağım onlardan… Ömrüm boyunca birilerini üzeceğim, daha çok kırık kalp ve sıkıntı bırakacağım arkamda ve artık gitmek isteyeceğim, belki de sonsuza kadar… Üzmek istemeyeceğim, kırmak istemeyeceğim, kederli ruhlarınızı bir daha rahatsız etmeyeceğim, bensiz kalacaklar artık… Gerçi ben olsam da içinizde, pek bir faydam yoktu… İşte bu yüzden bir şey fark etmeyeceksiniz ben giderken… Belki ufak bir çığlık , gitmeden son kez ağlarken kendi içimde.. Dışarıya kadar vuracak içimde hapsettiğim yalnızlık ve acı dolu çığlık… Yine yalnızım… Hep ağladım, hep üzüldüm, asla yapıcı olmadım hep yıkıcı oldum… Yürürken devirdim tüm güzel vazoları, artık çiçekle doldurulamayacaklar… Kandıramayacaksın artık kırık bir vazoyu güzel kırmızı bir gülle… Onun sana inancı zamanla eriyip yok olacak, izi bile kalmayacak, artık yanında değil karşında olacak… O zaman ne yapacaksın? İşte o zaman gitmenin daha uygun olduğunu anlayacaksın ve gideceksin… Suratından düşen bin parça, kalbin ellerinde ve tekrar tekrar kırılmış… Yapıştıramayacaksın artık, tamir edemeyeceksin asla, o kadar çok yama yapmışsın ki tamir edecek bir tarafı kalmamış… Ansızın bir rüzgar esse paramparça kalacak ellerinde… Gözyaşlarında yetmeyecek onu tamir etmeye artık… O kadar çok üzülmüşsün ki… Ah, yıpratmaya değer miydi kendini bu kadar? Birazcık sevgi için bile… Bak yine bulamadın ve kalbin yine boş bir şekilde elinde kaldı, yine gitmek zorunda olan sen oldun, yine ölmek isteyen bir sen kaldın… Bekledin işte gelmedi… Yine yalnızlığın korkusu kaldı sende, yalnızlık kaldı içinde… Ömrün boyunca taşıyacağın tek dostun ve aynı zamanda düşmanın olan yalnızlık… Bilmez kimse senin kadar yalnız kalmayı, geceleri sessizce ağlamayı. Yastığın ıslansa da yalnızlık acısıyla dolu o gözyaşlarınla, yine başını o yastığa koymak zorunda olduğunu kimse senin kadar iyi bilemeyecek… Hiçbir zaman anlayamayacaklar seni bu kadar üzen şeyi… Umursanmamanın bu kadar acı olduğunu… Çare bulamayacaklar sana… Sen yine o küçücük sevgiye muhtaç olup tüm yaşadıklarına rağmen, göz göre göre yeni yollara gideceksin, onu tekrar arayacaksın… Peki sonuç; yine hüsran… Ne seni gönülden seven bir dost çıkacak karşına ne de sana kendini tamamen adayan bir sevgili… Tüm kalbiyle… Bu asla olmayacak ve sen yalnız öleceksin ve bunun daha doğru olacağını göreceksin, onun ya da başkalarının da kalbini paramparça etmektense bu yolun en doğrusu olduğunu bileceksin ve o zavallı kalbin sonunda huzurla dolacak, sen aşkı öbür tarafta bulacaksın… Ölümü tattığın zaman…

Etiket: Aci, Gitme, Hayattan, Hayattan, Kalp, ölüm, Sevgi, Yalnizlik

Bunu okuyan şunları da okur;

Deliye her gün sevgililer günü…

wolkanca — Tue, 13 Feb 2007 21:55:58 +0000

Deliye her gün sevgililer günü… Seni deli gibi seven delin…
Allahım bir sevgililer günüde sevgilim olsun ve mümkünse yanımda olsun. Amin…

Etiket: Geyik, Sevgi, Sevgili, Sevgililer Günü