Beyinsel ayyaşlık ve Otto
08 Ağustos 2008 tarihinde, Hayattan kategorisinde maya duru yazdı, bir kişi yorum yaptı. »
Geniş mekanların samimi olmadığına inanan kitledenim ben. Ne gariptir ki dışında kaldığım kitlenin bazen içine giriyorum istemeden oluyor(hepte pişman olmuşumdur). Ya arkadaşımın birinin sürprizi ya da -Mayacan yeni bir yer buldum gel gidelim, deyişidir sebep. Onun dışında tercihim olmadı hiç.
Bugün fena başlamıştı kasvetli, sınavsal, sıcak ve en rahat anlamıyla beyinsel ayyaşlık yaşıyordum nereye gitsem,ne yapsam kendime gelsem diye düşünürken kızım mayacan öyle bir yere git ki farklılığı seni etkilesin yaşadığın günden seni çıkarsın ama neresi olmalıydı? Hiç bilmediğim bir yer olmalıydı ki farklı gelmeliydi. Mayacanın 2.tekil şahısa ihtiyacı vardı. Elime telefonu aldım ve rehberden bu işi çözecek elemanı düşünmeye başlarken en çok gezen kişiyi bulmalıydım ve o kişi 13.sırada karşıma çıktı. Bilgisayar kursunda tanıştığım koca sınıfta bana tek selam veren kişiydi o. Yaklaşık 5 senelik dostluğumuzu oluşturan kişiyi aramalıydım. Aradım ve derdimi anlattım kurtar beni Süpermen dedim. Sağ olsun kurtarmakla kalmadı atladı geldi.
