Eller eteklerin altına varınca… | Blog ve Wolkanca

Geçtiğimiz günlerde Eminönü-Kadıköy vapurunda; çarşaflı genç bir kadının çocuğu, haşarılık yaparken, karşısında oturan etekli bir kadına dokunmaya peşisıra çocukluğundan mütevvellit bulduğu müsemayla eteğin altını yoklamaya başlamış…

Ardından, eteğinin altına hücüm boruları çalınan orta yaşlı kadın, kara çarşaflı hemcinsine "Hanım şu çocuğuna biraz sahip çık, bak ne yapıyor" demiş…

Bunun üzerine çarşaflı kadında ayağa kalkıp, "Kadın kadın çocuk diye kızıyorsun değil mi, büyük biri okşasa çok hoşuna giderdi ama…" diye nidalanmış…

Sonra Allah ne verdiyse, saç saça baş başa…

Ve bu olay da bize, ala bir taşlama yazısı konusu teşkil etmiş…

Yazının tamamını okuyun »

Fenerbahçe yarı finale çok yaklaştı.
Bu tür maç muhabbetlerinden sonra bizim burası İstanbul'da semt olarak biraz karmaşık ve tenha olduğu için silahlar bir saat kadar hiç susmaz, o gece için bu eli silahlı komşularımız özel olarak mermilerini alırlar önceden ve dan dan dan dan, kafamız duman olur.
İşte yine az önce Fenerbahçe'nin Chelsea'yi darmaduman etmesinden hemen 5 saniye sonra bu silah atışları başladı. Kendimi savaş muhabiri gibi hissediyorum! Desem sanırım bu durumu en güzel anlatacak cümle olur.
İnsanın oturduğu mahallede tabancalı komşuları ile beraber yaşamasından daha kötüsü ne olabilir diye sorsalar onlara, Kalaşnikovlu komşu derdim. İnanın az önce karşı komşu otomatik tüfeği seriye alıp ateşledi.
Şaka gibi gerçekten.

Allah sonumuzu hayır etsin, ben erkenden yatağa girer, bu durumda dışarıda durmak ta pek güvenli değil.
Lütfen siz siz olun şu aptalca sevinme biçimini sakın yapmayın ve yapanlardan da uzak durun.
Evet Fenerbahçe büyük bir zafer kazandı, buna sevinebiliriz tabii ki hala hayattaysak.

Yazının tamamını okuyun »