Hayat | Blog ve Wolkanca

Cuma günü itibariyle hayatımdaki kendi adıma olan ilk domainimin süresi doldu. Param olmadığından dolayı yenileyemedim. Gerçi yenileyemediğim çok şey var… Öğrenciyiz sonuçta. Parasızlık kronik bizde.

Pazartesi günü okuldaydım, arkadaşlar "Gak lan! Bi Recep varmış soyadı İvedik. Sinemada dönüyomuş, giden yarılıyomuş. Gak gak biz de gidek!" dedi. Hemen paraları topladık. Millette para da yokmuş, benim haftalık 1 günde uçtu. Tabi öğrenciyiz ya; 5 kişiyiz 25 ytl bulduk bir yerlerden. Bir kaç kişiden de sinemada 2. biletleri bedava almak için Kampuscell şifresi bulduk. Neyse çıktık arka kapıdan… Otobüste bir maliyet hesabı yaptık:

• 5 kişi yol parası (gidiş)=5×80 ykr= 4 ytl
• 5 Sinema bileti = (4×2.5 ytl)+5 ytl=15 ytl
• 5 kişi yol parası (dönüş)=5×80 ykr=4 ytl
• Toplam = 21 ytl. Yani bunları çıkarınca cebimizde 4 ytl kaldı

Gerçi öğrenci adam için "no problem". Her türlü yaşarız; doyarız. Herneyse gittik filmi izledik. (tavsiye etmem filmi, birkaç sahnesi dışında filmi somurtarak izledik)
devamını okuyun »

Can Dündar'ın şiirini Selçuk Yöntem seslendirmiş, ne de iyi etmiş. Çok etkilendim, Pınar ve Dometessuyunda gördüm onlara teşekkürler. [via]

İyi Düşünün
Bu yılınızı iyi geçirdiniz mi? Sağlıklı olduğunuz için hiç sevindiniz mi? Bu yıl hiç gün ışığı ile uyandınız mı? Kaç kez güneşin doğuşunu izlediniz? Bir neden yokken kaç kişiye hediye aldınız? Kaç sabah yolda bir kediyi okşadınız? Bu yıl yeni doğmuş bir bebek parmağınız sıkıca tuttu mu hiç? Ve siz onu hiç kokladınız mı? Yaz gecelerinde ne çok yıldız olduğuna hiç şaşırdınız mı? Kendinize bu yıl kaç oyuncak aldınız? Kaç kez gözlerinizden yaş gelinceye kadar güldünüz? Yaşlı bir ağaca sarıldınız mı bu yıl? Çimlere uzandığınız oldu mu? Çocukluğunuzdan kalan bir şarkıyı söylediniz mi hiç? Hiç suda taş kaydırdınız mı bu yıl? Kaç kez kuşlara yem attınız? Bir çiçeği dalındayken kokladınız mı? Bu yıl kaç kez gökkuşağı gördünüz? Ya da hediye alan bir çocuğun gözlerindeki ışığı? Kaç kez mektup aldınız bu yıl? Eski bir dostunuzu aradınız mı hiç? Kimseyle barıştınız mı bu yıl? Aslında mutlu olduğunuzu kaç kez farkettiniz bu yıl? İyi bir yılın, bunlar gibi birçok "küçük şeye"e bağlı olduğunu hiç düşündünüz mü bu yıl? Yayılın çimenlerin üzerine… Acele edin… Er veya geç… Çimenler yayılacak üzerinize…

devamını okuyun »

Teknoloji insanları yalnızlaştırır mı? Bu yazımda buna değinmeye çalışacağım. Baştan belirteyim, öyle çok uzmanvari ve teknik cümleler okuyacağınızı sanmayın, burada her zamanki samimi ve tabiri yerindeyse eğer blogca bir makale okuyacaksınız. Zaten bloglar samimiliği ile diğer sitelerden farklıdırlar, öyle değil mi?

Teknoloji kısaca; çağımızda insanoğlunun gereksinim duyduğu işleri yapmakta kolaylaştırıcı yenilikler getiren alet, araç vs. yapılması, üretilmesi için gerekli olan bilgi ve yetenektir. Daha açık bir dille açıklamak için bir örnek vermem gerekirse teknoloji, Ankara dan İstanbul a herhangi bir vasıta ile 6 saat de gidilirken bunu getirilecek yenilik ile 4 saate indirmektir. Kabaca insanoğlunun tüm yaşantısına etki edebilen bir terimdir teknoloji.

Konumuzda bahsedeceğimiz yalnızlık ise, geçmişte kalabalık aileler ve ona bağlı dernek, kahvene vb. bilumum sosyal durumun, günümüzde azalmasıdır. Bu bireyin yalnızlaşması direkt olarak teknolojin getirdiği iletişim kolaylığı ve bir makineye bağlı kalan bireyin etrafındaki insanlar ile etkileşip sosyal bir durum meydana getirmediği tezidir.

Hepimiz aslında hayatımızın her safhasında teknolojileri kullanırız, örneğim prezervatif bir teknolojidir Tüp bebek tedavisi de tıbbi bir teknolojidir. Yani kısaca hayatımızın her alanında teknoloji ile yaşarız.

Peki, nedir bizim teknoloji ile alıp veremediğimiz ve nedir bu yalnızlaşıyoruz korkusu? Bence insanlar bazı teknolojileri yanlış kullanıyorlar veya aşırıya kaçabiliyorlar, dolayısıyla zamanlarının tümünü gereksiz uğraşla geçiren insanların, sosyalleşme, karşılıklı iletişime vakti kalmıyor ve yalnızlaşmış oluyor. Hâlbuki yine örnek vermek gerekirse, internette geçirdiğimiz vaktimizi henüz internete bağlanmadan işlerimizi planlamış olsaydık ve sonrasında internete bağlanıp planladığımız işleri halledip zamanımızı doya doya sosyalleşerek yaşasaydık yalnızlaşmış olmazdık.
devamını okuyun »

MSN UK sitesinde Ross Chainey ve Jess Edwards, 30 yaşına gelmeden önce yapılacak 30 şey başlığı altında harika bir derleme hazırlanmış. 30 maddeden oluşan bu listede her madde için çok güzel bir açıklama eklemişler, [via].
devamını okuyun »

Büyük bir hava meydanının bekleme salonunda, genç bir bayan uçağına binmek üzere bekliyordu. Uçağın hareketine saatler olduğu için zaman geçirmek için bir kitap ve bir paket küçük kurabiye satın aldı. Dinlenmek ve kitabını okumak için ise VIP salonunda bir koltuğa yerleşti. Kurabiye paketinin durduğu sehpanın yanındaki koltuğa bir adam oturdu ve dergisini açıp okumaya başladı. Genç kadın ilk kurabiyesini aldı. Adam da bir tane aldı. Kadın çok rahatsız hissetti kendisini ve: 'Ne sinir bir şey! Havamda olsaydım bu cüretinden dolayı onu yumruklardım!' diye düşündü.
devamını okuyun »

İnsanlar neden ağlar neden biliyor musunuz?

• Ben mesela ben ağlarım utanmadan sıkılmadan başım dik ağlarım çünkü ben sebepsiz ağlamam sebepsiz ağlanılmaz zaten ağlamak için mutlak bir sebep olması gerekir.
• Yolda gördüğüm bastonla tek tabanca gezen yaşlı dedeye Ağlarım
• Metro önünde elleri soğuk uçmasın diye üstünü poşetle engelleyen Pişmaniye satan Teyzeyi görünce Ağlarım
• Cami önünde elleri kalem tutması gereken ama tartıcılık yapan minik yavruyu görünce Ağlarım
• Haberlerde evlatlarını öksüz analarını gözü yaşlı bırakıp giden şehitlerimizi duyunca Ağlarım
• Çok sevip emek verip de kavuşamayan lara Ağlarım
• Değer verip de karşılığını alamayan lara Ağlarım
• Kaderine Terk edilmişlere Ağlarım
• Ağlarım çünkü ben sebepsiz ağlamam hele de sebep bunlar ise Ağlarım

devamını okuyun »

Günlerden bir gün, evrenin bir noktasında, küçük bir tırtıl gözlerini hayata açmış. Doğal içgüdüleri ile hemen beslenmeye başlamış. Ne bulursa yemiş. Bir süre sonra, yeterince büyüdüğünde, kendine güvenli bir yer bulup, bir koza örmeye başlamış. Bu kozanın içinde geçirdiği uzunca bir sürenin sonunda da, rengarenk kanatlı bir kelebek olup çıkmış.
devamını okuyun »

Eskiden kar yağardı bu memlekete, lapa lapa, pençe pençe. Sokak lambalarının ışığında o dansı seyretmeye doyamazdım. Kar yağardı eskiden bu memlekete, balıkların kulaklarına kar suyu kaçardı da bi bolluk bi bereket ki sormayın gitsin.Her kar yağışında boğaza çıkıp bakardık kar yağarken “aha aha işte kaçtı kar suyu balığa” “tü bee şunu ıskaladı” Ne torikler ne uskumrular çıkardı ortaya sersem sepelek, kulaklarına kar suyu kaçmış. Artık o kardan yağmıyor ama biz neden kar suyu kaçmış gibiyiz?

Her şey değişiyor.. Sevgiler, özlemler, beklentiler.. Her şey bir anda değişiveriyor.. Ölesiye sevdiğin birini sevmemeye başlıyorsun.. Ondan bir şeyler ummamaya, hayallerine onu dahil etmemeye. Hep aklının bir köşesinde, içinde var oluyor ama dışa vuracak kadar gerekli görmüyorsun onu. Sonra hasretler bitip, özlemin yavaş yavaş yok olmaya başlıyor. O nu düşündüğün anlar sınırlı kalıyor, istemesen de.. İçinde hep o sevginin var olmasını istiyorsun ama başaramıyorsun, o kadar yoruldun ki çünkü… Duyunca bütün sorunlarını, hüzünlerini unutturan o ses bir yabancı gibi geliyor artık kulağına. Hayallerinde eskiden var olan ama artık unutulmaya yüz tutmuş bir yabancı.. devamını okuyun »

Ancak sipariş getiren bir bakkal çırağı kadar samimi olmalıydım seninle. Kırmızı ışıkta beklerken yanyana arabalardan göz temasına girmek olmalıydı tanışıklığımız (bi daha karşılaşmamak üzere). %50'nin altındaki ihtimallerde geçmeliydi adımız. Tanışıklığımız bir 'yanlış numara çevirmişim'den ibaret olmalıydı. Ben dersi dinlemekten sıkılıp (mercedes merakım yüzünden) yoldan geçen arabaları seyrederken sen herhangi bir yolcu olmalıydın. Ben anasınıfındayken sen liseyi bitirmiş olmalıydın. o zaman alakamız olmazdı belki. Ben kozamdan çıktığımda sen 7 gününü tüketmiş olmalıydın ya da, ben sadece sana geçerken uğramalıydım asla takılmamalıydım.kelimeler de anlatmaya yetmeliydi seni,ya da ne bileyim anlatmak gerekmemeliydi! Ben trendeki uzak yol yolcusuyken bir mola yerinde, sen günlük hayatı oynayan yöre halkı olmalıydın bir istasyon kasabasında.
devamını okuyun »