Bugün olmasın, istemiyorum! | Blog ve Wolkanca

Evet bugün 23 Nisan… Tam 1 yıl önce yarın Duygu'yla ilişkimiz başlamıştı Tam 1 yıl önce… Ve aradan çok güzel 11 ay geçti. Ama bir ay önce ne olduysa oldu ve herşey değişti. Ve şu anda yine kavga ediyoruz. O bir ayda da neler olmadı ki…. Ben onun için canıma bile kıymaya kalkıştım. Birkaç gün hastanede yattım. Ama oralı değil… Ve tüm bu olanlar elimde olmayan bir hastalık yüzünden oldu… Karşısında kendimi tutamadım çok ağladım, ama o arkadaşlarıyla şakalaşıp güldü…. Ama Allah kahretsin beni!!! Ne onur, ne şeref… Hiç birşey bırakmamasına rağmen hala deli gibi seviyorum. Ve beni tüm ilişkimiz boyunca beni kandırdığını da bildiğim halde… Ve bu durumda beni affetmesini engellediğimi söylüyor yaptıklarımdan dolayı… Kim kimi affedecek? Ve hala onun için sürekli ağlıyorum. Bu yazıyı yazarken de ağlıyorum. Artık gözümde akacak yaş kalmadı! YETER AQ ARTIK YETER YETER!!!! AL CANIMI!!! YOKSA TEKRAR BEN DENEYECEĞİM!!!!!!!

Bundan sonra bu başlığın serisini yapacağım heralde. Önceki yazımda daha normaldim aslında Bu seferi daha beter. Serinin önceki yazısından farklı olarak bu yazıyı yazarken kafam ayık. Dün olanları anlatacağım hatırladığım kadarıyla.

Ben uzun süredir dükkana gitmiyordum. Babam da bozuluyormuş buna ama… Neyse gittim oturduk falan, sonra dükkanı kapatma saatinde babam "Bira içer misin?" diye sordu. Ben de kıramadım tabi. Gittim büfeden 2 Marmara Gold aldım. Onları içerken dükkana bir ayyaş geldi. Esrar falan da çekmiş heralde söylediği kadarıyla… Babamı epeyce zorladı bana da al diye. Gittim ona da bir 50'lik Efes aldım. Bir iki yudum aldı sonra unuttu. Babama "Beni eve bırak be Bekir abi" dedi. Babam da onu bırakmaya gitti. O arada da ben babamınkini ve o adamın Efes'ini içtim. Tabi o kadarla bile ben güzelleşmeye başladım.

Babam geldi, biralar bitti, dükkanı kapattık. Eve gitmek için arabaya bindik. Babam "Senin kafa güzel oldu" dedi. Ben de tabi erkekliğe b*k sürdürmeyeceğim ya; "Daha dur bakalım. Bu kadarla bir şey olmaz bize!" diyerek meydan okudum ve ekledim "Gel deneyelim istersen!". İyi, dedi. Burda şelalemiz var. Oraya sürdü yolda da birer Efes 50cl daha aldık. Onları da şelalede içtik.

O arada benim bi arkadaşım evinde kalmam için telefon etti. Babam da o bizde kalsın dedi. Arkadaşım izin aldı ve saat 8'de onu alacağımızı söyledik. Giderken babam Yasin'in içip içmeyeceğini sordu, ben de "Deli içer" dedim. Birer tane daha aldık. Yasini de aldıktan sonraTarsus'u yukarıdan seyredecek bir yere çıktık. Oralar genelde bizim gibi insanlarla doludur. Neyse onları da içtik. Sonra "Benzin bitti" deyip, yakındaki bir büfeden birer tane daha aldık. Tabi o arada ben tepeden bağırıyorum "Duygu seni seviyorum" diye Mersin'e doğru.

İyice güzel oldum zaten ben. Neyse eve gitmek için yola çıktık. Eve vardık. Annem o halimizi görünce deli oldu tabi. Annem çok kızar böyle şeylere. Ben direkt yatağa girdim. Burdan sonrasını hatırlamıyorum.

Babamın az önce söylediğine göre tuvalete kalkmışım gece. Klozette uyuyakalmışım. Birkaç defa kustuğumu da hayal meyal hatırlıyorum. Bi de o gece arkadaşım sevdiği kıza açılmış. İçince cesareti artmış doğal olarak

Ama artık içmeyeceğim. En azından öyle planlıyorum. Yani yazının başında söylediğim gibi seriyi yapamayacağım

İnsanlar neden ağlar neden biliyor musunuz?

• Ben mesela ben ağlarım utanmadan sıkılmadan başım dik ağlarım çünkü ben sebepsiz ağlamam sebepsiz ağlanılmaz zaten ağlamak için mutlak bir sebep olması gerekir.
• Yolda gördüğüm bastonla tek tabanca gezen yaşlı dedeye Ağlarım
• Metro önünde elleri soğuk uçmasın diye üstünü poşetle engelleyen Pişmaniye satan Teyzeyi görünce Ağlarım
• Cami önünde elleri kalem tutması gereken ama tartıcılık yapan minik yavruyu görünce Ağlarım
• Haberlerde evlatlarını öksüz analarını gözü yaşlı bırakıp giden şehitlerimizi duyunca Ağlarım
• Çok sevip emek verip de kavuşamayan lara Ağlarım
• Değer verip de karşılığını alamayan lara Ağlarım
• Kaderine Terk edilmişlere Ağlarım
• Ağlarım çünkü ben sebepsiz ağlamam hele de sebep bunlar ise Ağlarım

Yazının tamamını okuyun »