Dostlarım | Blog ve Wolkanca

Sonra gerçek hakiki dostlarım aradı karamsar günlerimi aydınlattı.
Geçmişte okuduğum “Sofinin dünyası (Jostein Gaarder)” adlı felsefe tarihini anlatan bir roman; sofi norveçte yaşayan bir çocuk, babası gemi kaptanı genellikle onlardan uzakta ve mektuplaşırlar, annesi ile beraber bahçeli bir evleri var sofinin hayvanları var ço sever onları. Bir gün sofi okuldan gelirken her zamanki gibi posta kutusunu kontrol eder ne gelmiş diye orada bir zarf görür üzerinde Sofi’ye diye yazar mektup kendisinedir ama zarfın üzerinde ne bir pul vardı nede kimden geldiğine dair bir bilgi. Sofi şaşkınlıkla meçhul kişiden gelen mektubu alır ve açar artık sofi felsefe tarihi derslerine başlamıştır, tabi biz okuyucuda sofi ile beraber bu derin felsefe tarihine gireriz. Kitap 500 küsür sayfadır taa yunan mitolojisi ve mitlerinden başlar semavi dinlerden girer mitler filozoflar off off, biraz ağır bir konu işlediği için kitap çoğu normal kişiye sıkıcı gelebilir ama ben normal olmadığım için 3-5 sefer okudum.
Bir dostum vardı artık yok adı Selim o kurtuluşta yaşardı babası emekli askerdi hayatı biraz karmaşıktı yalnızdı. O dönemler onun gibi yalnız ve özgür yaşamaya imrenmişimdir. Bir gün bana bu kitabı hediye etti ve ayrıldık bir daha hiç görüşemedik.
Kitabın ilk bölümlerinde Sofi’ye gelen mektupta şöyle yazar;

“Büyüdükçe, dünyaya hayret etme yeteneğimizi yitiriyoruz, anlaşılan. Ancak bu arada önemli bir şeyimizi yitirmiş oluruz ki, filozofların bizde yeniden canlandırmaya çalıştığı şeyde budur. Çünkü her şeye rağmen içimizde bir ses, yaşamın büyük bir sır olduğunu söyler. Bu bizim, bir zamanlar, daha düşünmeyi öğrenmeden önce yaşadığımız bir dugudur.” “Pek çok değişik sebebten, insanların çoğu gündelik hayatın öyle bir esiri olur ki, hayatı sorgulamak onlar için gerilerde bir yerde kalır. (Tavşanın tüylerinin dibinde bükülüp istedikleri ortamı bulurlar ve hayatlarının sonlarına kadar orada kalırlar.) Çocuklar için dünya ve dünyadaki her şey yenidir, ilginçtir. Büyükler içinse durum hiçte böyle değildir: büyüklerin çoğu için dünya sıradan bir şeydir.”

Şimdi düşünüyorum ulan bu kitabı başıma bela eden dostum acaba onca kitap arasından neden bu kitabı seçip bana vermiş tam 5 yıl önce.

Az önce asiye aradı bir iş teklifinde bulundu bu harika çok sevindim.
Şu an Hiç tanımadığım gitar çalan Okan diye birinden Vur yıkılsın adlı şarkıyı dinliyorum.

powered by ODEO
Umutsuz yaşanmaz gerçekten. Umudunuzu kaybetmeyin. Birde gönül yaram var sorma gitsin bir tek ondan çok umutlu değilim ama daha öncede yazdığım gibi * ;

Oysa baştan beri biliyordum; sen seni sevmeyeni seversin yafrim. Tıpkı benim gibi…